HET LIGCHAAM BESCHOUWD, VAN DE DIEREN ONDERSCHEIDT. 79 



de natuurlijke kunstvaardiglieden der dieren niet, maar in de plaats daar- 

 van bezit hij de Rede. door welke hij meer vermag dan eenig dier '). 



Terwijl ik hier aristotei.es en galenus aanhaal, mag ik niet ver- 

 zwijgen , dat het groote aandeel , hetwelk de duim neemt aan de verrig- 

 tingen der hand , door de Ouden reeds zeer goed is gewaardeerd ge- 

 worden. Zoo merkt aristoteles uitdrukkelijk aan, dat de hand de 

 eigenschap van dat werktuig te zijn , wat men wil dat zij zijn zal , niet 

 zoude bezitten zonder den duim , die , zegt hij , zoo sterk is als al 

 de overige vingers te zamen , en de voorwerpen omvat van de tegen- 

 overgestelde zijde , als de overige vingers. Zonder duim , voegt hij er 

 bij , zouden die andere vingers bijkans onnut zijn. 



De voet mist , gelijk wij zagen , die eigenschappen , die de hand tot 

 een zoo voortreflfelijk en tot allerlei doeleinden te gebruiken werktuig 

 maken ; de voet dient dan ook om op te staan en te gaan. De mensch 

 staat , gelijk ik (bladz. 50) vermeldde , met den voetzool op den grond. 

 Dit vereischt eenige toelichting. De viervoetige zoogdieren worden 

 ten aanzien van de wijze , waarop hun ligchaam op hunne voeten rust , 

 onderscheiden in viayerloopers en zooltreders. De eerste , die het 

 grootste aantal uitmaken , rusten bij het gaan of staan óf op de onder- 

 vlakte der teenen en de uiteinden der middenvoetsbeenderen , zooals b. v. 

 de Leeuw (fig. 13, nenw) óf op de punten der teenen, zooals b. v. het 



Fig. 13. 



') De usu partium c. h. , Lib. I. Cap. IV. — Het geheele eerste boek van dit werk 

 van GALENTJS is eene beschouwing van de hand. 



