80 OVER DE EIGENSCHAPPEN, DOOR WELKE ZICH DE MENSCH, NAAR 



paard , het hert , de koe , enz. De zooltreders daarentegen rusten met 

 de voetzool op den grond , gelijk b. v. het geval is met den beer (fig. 14)- 



De mensch heeft in dit opzigt de meeste 

 overeenkomst met de zooltreders , en is ook , 

 strikt genomen , een zooltreder , even als de 

 beer. Doch ook hier vertoonen zich bij hem 

 zekere eigenaa rdigheden , die ik niet met stil- 

 Fkf.U.Voetvandenheer ^^.j^^^ ^^^ voorbijgaan. Bij den beer en bij 



aUe zooitredende viervoetige dieren raakt nagenoeg de geheele oppervlakte 

 van de voetzool den grond aan ; bij den mensch , althans wanneer hij 

 een welgevormden voet bezit , rust de voet alleen van voren , name- 

 lijk met den voetbal (het voorste eind der middenvoetsbeenderen) en 

 de ondervlakte der teenen , — en van achteren met den hiel op den 

 grond , ten gevolge waarvan het midden van de voetzool , het holle 

 van den voet , gewelfd is en den grond niet raakt , zoodat er , — wat 

 de Arabieren als een vereischte voor een volkomen welgemaakten 

 voet beschouwen, — tusschen den voetbal en 'den hiel water heen 

 kan vloeijen , zonder de voetzool te bevochtigen. 



Dat de beer , omdat hij een zooltreder is , gemakkelijker op de 

 achterste pooten leert gaan , dan b.v. een hond , en die opgerigte hou- 

 ding ook langer kan uithouden , is niet moeijelijk te begrijpen. De 

 mensch kan echter iets , wat de beer en de overige zooitredende dieren 

 niet kunnen ; hij kan ook loopen op den voetbal alleen , dat is , op het 

 vóóreinde der middenvoetsbeenderen of eigenlijk vooral van het midden- 

 voetsbeen van den grooten teen, en ofschoon dit geen loopen op 

 de teenen is , gelijk men het in het dagelijksch leven verkeerdelijk 

 noemt, zoo zijn het toch de teenen, die bij deze wijze van loopen den 

 gang minder waggelend en onzeker maken. Eene zekere toenadering 

 tot de vingerloopers is hierin niet te miskennen , te weten tot die 

 vingerloopers , die evenals de leeuw, de hond, de kat, hun ligchaam 

 •doen rusten op de voorste uiteinden der middenvoetsbeenderen, — 

 niet tot die , welke , evenals het paard en het rund , op de spitsen 

 der teenen gaan , iets , wat de mensch niet in staat is te doen. 



Men heeft beweerd , dat er getn wezenlijk verschil tusschen de 

 hand en den voet zou bestaan, — - dat de menschelijke voet met evenveel 

 regt eene hand kon worden genoemd , omdat men met hem voorwer- 



