HET LIGCHAAM BKSCHOUWD , VAN DE DIKKEN ONDERSCHEIDT. 83 



af te voeren, of stijf tegen den tweeden aan te drukken, of schuins 

 over of onder dezen heen te brengen , of hem zoo te buigen , dat meu 

 met hem alleen iets vasthouden kan, en door die bewegingen eenige 

 verrigtingen uit te oefenen, die gewoonlijk het werk der hand 

 2ijn, — ziedaar wat door oefening mogelyk kan worden. Maar de 

 onder- of palmvlakte van den grooten teen te doen drukken tegen 

 de overeenkomstige vlakten der overige teenen, dit is, mijns inziens, 

 eene vaardigheid, die door geene oefening kan worden verkregen. Ik 

 heb voor mij liggen een blad met keurig pennewerk, in mijn bijzijn 

 vervaardigd door een jongen Franschman , die , even als düCOENEt , 

 zonder armen geboren was , en allerlei zaken geleerd had met zijne 

 voeten te verrigten , vooral met behulp van den grooten teen. Van 

 opponibiliteit van dien teen heb ik evenwel geen spoor bij hem waar- 

 genomen , en bij het aanschouwen van zijne kunststukken geloof ik 

 niet , dat bij iemand het denkbeeld zou zijn opgekomen , » dat de voet 

 toch eigenlijk eene hand was," — maar integendeel wel, dat ieder 

 van zelf zou hebben moeten denken aan de groote moeite en inspan- 

 ning, die het gekost moet hebben om het zóó ver te brengen. — In 

 het algemeen bewijst alles, wat men aanvoert om den voet met de 

 hand gelijk te stellen en het eigenaardig kenmerk van den mensch als 

 tweehandig en tweevoetig dier te doen vervallen , niets anders , dan dat 

 men, in sommige gevallen, den voet als eene soort van succursaal voor de 

 hand gebruiken kan , even als wij , natuurlijk in veel beperktere mate , 

 dit soms met de lippen doen , wanneer wij , de handen vol hebbende , 

 daarmede iets vast houden en zelfs soms daardoor de vingers in hun 

 werk te gemoet komen. Dit neemt echter niet weg , dat de hand 

 volgens zijne geheele inrigting en den aard der bewegingen, die zijne 

 deelen kunnen uitvoeren , een orgaan voor het tasten en aanvatten is , 

 terwijl de voet, ook naar zijne inrigting en den aard zijner bewegin- 

 gen , een orgaan is en blijft voor plaatsbeweging , bepaaldelijk voor het 

 staan en gaan. Moge het nu ook mogelijk zijn en in sommige om- 

 standigheden te pas komen den voet tijdelijk aan zijne eigenlijke hoofd- 

 bestemming te onttrekken en met behulp van hem eenige zaken te 

 verrigten , die eigenlijk tot de functiën der hand behooren , dan maakt 

 dit den voet evenmin tot eene hand, als de mogelijkheid om op han- 



6 * 



