HET LIGCHAAM BESCHOUWD, VAN DE DIEREN ONDERSCHEIDT. 



85 



plaatsbeweging , voor welke zij bestemd en geheel ingerigt zijn , is het 

 klimmen , eene beweging , die zij , gelijk ieder weet , met voor den 

 mensch onnavolgbare vlugheid en vaardigheid uitoefenen, en waarbij 

 juist hunne vier handen, met welke zij de takken der boomen aan- 

 grijpen (sommige bezitten tot dat einde bovendien nog een grijpstaart) , 

 hun onmisbare diensten bewijzen. Opmerkelijk is het hierbij, dat bij 

 zeer vele , zoo niet bij alle apen , juist de achterbanden tot grijpen 

 en vasthouden het best geschikt zijn ; vooral is dit zoo bij die , welke , 

 gelijk ik boven zeide, geen of een weinig ontwikkelden duim aan de 

 voorhanden bezitten. Deze zelfde apen hebben evenwel goed ontwik- 

 kelde , opponibele duimen aan de achterbanden ; zij hebben dus geen 

 opponibele duimen, waar de mensch ze bezit, en hebben ze wel , waar 

 ze hem ontbreken. Ditzelfde geldt van de Bastaardapen, die wel vijf 

 vingers aan alle vier de handen hebben, maar bij welke de achter- 

 handen de meest ontwikkelde en opponibele duimen bezitten. — Maar 

 er Jzijn bovendien nog dieren , die inderdaad tweehandig zijn ; zij be- 

 hooren tot eene der laagst staande afdeelingen der zoogdieren , te weten 

 tot die der Buideldieren. Een aantal buideldieren namelijk bezit twee 

 handen met opponibele duimen, — maar die handen zijn geplaatst aan 

 de achterpooten ! 



Het aangevoerde is , naar ik meen , voldoende om het bezit van 

 twee handen aan de bovenste en van twee voeten aan de onderste 

 ledematen te doen erkennen als een kenmerkend en volstrekt verschil 

 tusschen den mensch en de dieren. 



In de derde plaats moeten wij thans eenen blik werpen op den 

 opgerigten stand en gang des menschen, weiken wij bij onze algemeene 

 beschouwing des meuschelijken ligchaams , als aan den mensch eigen, 

 hebben leeren kennen. — Wanneer de mensch staat en gaat , wordt 

 zijn ligchaam alleen door de onderste ledematen ondersteund, de wer- 

 velkolom is loodregt geplaatst en het hoofd balanceert op den top der 

 wervelkolom. Het mag eenige bevreemding wekken, dat men het 

 noodig heeft kunnen achten met vele redenen te betoogen, dat de 

 mensch van natuur werkelijk bestemd is om met opgerigt ligchaam op 



