86 OTER DE EIGEN3CHAPPEK , DOOR WELKE ZICH DE MENSCH, NAAR 



de onderste ledematen alleen, en niet met voorovergebogen ligchaam 

 op alle vier de ledematen te staan en te gaan. Die bevreemding 

 moet evenwel verminderen, wanneer men bedenkt, dat sommigen in 

 vollen ernst beweerd hebben, dat de mensch eigenlijk op handen en 

 voeten loopen moet, en dat het opgerigte gaan en staan voor hem 

 eene aangeleerde en tegennatuurlijke houding is '). Tot wederlegging 

 van deze zonderlinge bewering zou het genoegzaam zijn te wijzen op 

 twee algemeen bekende en onwedersprekelijke feiten. Het eerste is, 

 dat men nog nooit een volksstam ontdekt heeft , aan welken het loopen 

 op handen en voeten eigen was, terwijl de geschiedenis en de over- 

 geblevene gedenkstukken der oudste kunst ons leeren , dat , zoover wij 

 in de eerste tijden des menschelijken geslachts kunnen terugzien , de 

 opgerigte stand en gang altijd eene eigenschap der menschen is ge- 

 weest. Het tweede feit, — dat misschien in den tijd, toen men het nog 

 noodig oordeelde de kinderen door middel van leibanden, loopwagens, 

 enz. loopen te leeren, niet zoo in het oog vallend was, als tegenwoor- 

 dig, — is dit, dat het kind, zoodra de onderste ledematen daartoe 

 de noodige krachten verkregen hebben , van zelf den opgerigten stand 

 en gang aanneemt en nooit den viervoetigen , tot welken laatsten toch 

 eenige neiging, of laten wij liever zeggen eene onoverwinnelijke nei- 

 ging bij hem zou moeten bestaan , indien de mensch daartoe door de natuur 

 bestemd en bij gevolg ook ingerigt was. Ik zeide , dat het kind nooit 

 den viervoetigen stand en gang aanneemt ; daarmede schijnt het kruipen 

 van vele kinderen , vóór zij staan en loopen kunnen , in tegenspraak. 

 Doch men merke wel op, dat het op handen en knieën kruipen iets 

 geheel anders is, dan het op handen en voeten gaan. Dit laatste heeft 

 dan plaats, wanneer men de palmen der handen en de ballen of de zooien 

 der voeten op den grond zet, zoodat het ligchaam den stand aanneemt 

 ongeveer zooals in de nevensgaande figuur. Bovendien kruipen vele 



') Behal''c anderen , in de ontleedkiindr onorviiiciien , hrr^fi , vi'epind cji^noeg , 

 piETRO MoscATi, boogleerauv in de ontleed-, heol- en verloskunde Ie Pavia , deze 

 dwaze stelling verdedigd in eene in 1770 te Milaan uilgegevene. redevoering. Onder 

 de geschriften, waarin de naiimrlijkheid van den opgerigten gang en siand bij den 

 mensch betoogd en gehandhaafd wordt, verdient eene eerste plaats g vrolik , 

 Disscrtatio academica de homine ad statum yressumque ercctum per corporis J'abricam 

 dieposito. L B 1794, S». 



