l-ICHTBEELDEN. 1Q3 



lijk bekend is, bestaat het witte licht der zon uit eene vereeniging van 

 stralen, die zich onderscheiden door hunne verschillende kleur en 

 breekbaarheid , en welke door een glazen prisma van elkander kunnen 

 gescheiden worden. Trouwens de regendroppels , wanneer zij door de 

 zon getroffen worden , doen hetzelfde , wanneer zij ons het prachtige 

 verschijnsel des regenboogs vertoonen. In dien regenboog en evenzeer 

 in het door een prisma gevormde kleurenbeeld der zonnestralen , zien 

 wij de afzonderlijke gekleurde stralen : rood, geel, groen, blaauw, vio- 

 let , met onmerkbaar in elkander overgaande tusschentinten , in gere- 

 gelde opvolging. Allen te zamen maakten oorspronkelijk het witte 

 licht uit , doch toen zij het glazen prisma of de vallende regendroppels 

 binnentraden , werden de stralen van hunnen weg in meerdere of min- 

 dere mate aigebogen, dat is, gelijk men zulks gewoonlijk noemt, ge- 

 broken. De roode stralen nu zijn de minst breekbare , dan vol- 

 gen de gele enz. ; terwijl de violette de grootste breekbaarheid be- 

 zitten. 



Met deze grootere breekbaarheid der violette stralen gaat nu nog 

 eene andere eigenschap gepaard : zij oefenen ook eenen veel krachtige- 

 ren scheikundigen invloed uit , dan de minder breekbare stralen. Deze 

 merkwaardige bijzonderheid werd het eerst (in 1777) door den Zweed- 

 schen scheikundige scheele ontdekt. Hij bezigde daartoe het reeds 

 genoemde chlorzilver en zag de kleursverandering daarvan het snelst 

 in de violette lichtstraal plaatsgrijpen. In 1801 herhaalden ritter en 

 bijna gelijktijdig met hem wollaston deze proef en waren niet weinig 

 verwonderd van te zien, dat het chlorzilver, geplaatst iets buiten de 

 grenzen van het eigenlijk kleurenbeeld en wel voorbij de violette straal, 

 zoodat er derhalve geen eigenlijk licht op vallen kon , toch gekleurd 

 werd en wel nog sterker dan in het violette licht. Deze waarnemingen, 

 nader getoetst en geduid , leidden tot het opmerkelijk besluit, dat het 

 zonlicht , behalve de stralen , die eenen indruk maken op het netvlies 

 in ons oog , zoodat wij de voorwerpen , vanwaar zij uitgaan , zien kunnen» 

 ook nog andere en wel donkere stralen bevat , die scheikundige om- 

 zettingen kunnen te weeg brengen, maar voor ons oog onzigtbaar zijn. 

 Nieuwere ontdekkingen hebben wel is waar geleerd, hoe men dit onder 

 gewone omstandigheden onzigtbaar licht zigtbaar maken kan , doch 



