BELANCxRIJKHEID VAN ETHJNOLOGISCHE 



KENNIS VOOR DEN SCHILDER EN 



BEELDHOUWER. 



»In April 1849 " , verhaalt gliddon , » maakte mijn vriend , Dr. 

 BOiTDiK, op eene wandeling in den Jardin des Tuikries , mij opmerkzaam 

 op een marmeren standbeeld , naar ik meen een Apollo , wiens bee- 

 nen , gelijk hij teregt aanmerkte , die van een neger waren , terwijl 

 het bovenste gedeelte des ligchaams zeer schoon was. Het vi'eemde 

 hiervan vond zijne verklaring in de omstandigheid , dat de Parijsche 

 beeldhouwer, zijne beurs wenschende te sparen, en voor het geld, dat 

 liij er toe bestemd had, geen genoegzaam welgemaakten blanke kunnende 

 vinden om hem tot » torso" te dienen , een knappen negerknecht huurde , 

 die zich toen te Parijs bevond. Op de werkelijk schoone buste van 

 dezen plaatste hij het verhevene hoofd van Apollo , — maar hij dacht 

 niet aan de beenen ! In October 1855 werden mij op de algemeene 

 tentoonstelling te Parijs een paar schilderijen gewezen , vervaardigd 

 door een Engelschen kunstenaar , en welke Spaansche onderwerpen 

 voorstelden ; zij waren onovertreffelijk wat rijkdom van kleuren en 

 naauwkeurigheid van kostuum aanbelangt ; maar , in spijt van baarden 

 en sluijers, stelde elke man of vrouw een echte Engelsche boerenjon- 

 gen of boerenvrouw voor. Zoo heb ik Chinesche gekleurde teeke- 

 ningen gezien , voorstellende Engelsche officieren en dames , wande- 

 lende in den omtrek van Macaö gedurende den oorlog van 1841 tot 

 1842 ; zij waren uitnemend goed uitgevoerd, behalve dat al de oogen 

 schuins stonden , en de Caucasische gelaatstrekken geheel in het 

 Chineesch-Mongoolsche waren verloren gegaan." (Nott and gliddon, 

 Indigemus Races of the Earth. Philad. 1857, pag. 607.) 



