130 DE HONIGDAUW. 



dat de honigdauw uit bladluizen ontstaat, te mogen aannemen'). Dat 

 bladluizen oorzaak kunnen zijn van honigdauw wordt door vele oudere 

 en nieuwere schrijvers, zooals kéaumuk, Cürtis, kïrby ensPENCE^), 

 MEiJEK ^) enz. , als uit éénen mond en op grond van naauwkeurige 

 waarnemingen verzekerd, en men wordt duai-in nader bevestigd door 

 de belangrijke mededeelingen van den Heer harting, die in vele op- 

 zigten een helder licht over deze zaak heeft verspreid. Zijne waar- 

 neming toch over de in digte zwermen vliegende bladluizen , die in 

 hare vlugt de genoemde zoetachtige stof laten vallen , komt mij zeer 

 belangrijk voor en allezins ophelderende de reden van het werkelijk 

 nedervallen van honigdauw uit de lucht, zooals dit door vele schrij- 

 vers opgegeven en door anderen , zonder genoegzamen grond, betwij- 

 feld is. WiEGMANN "*) , die anders het ontstaan van honigdauw alleen 

 aan de uitzweeting uit de plant zelve toeschrijft, zegt hieromtrent het 

 volgende : » Er zijn inlusschen enkele , in deze streken (Noord-Duitsch- 

 land) hoogst zeldzame , gevallen bekend , dat eene zoete , kleverige , 

 aan honigdauw volkomen gelijke vloeistof, met fijnen regen vermengd , 

 werkelijk uit den dampkring nedervalt .... Twee dergelijke geval- 

 len kan ik met zekerheid aanvoeren, daar ik het een zelf waargeno- 

 men en het andere vernomen heb van eenen bedaarden , verstandi- 

 geu opmerker, den overleden medicinaalraad ziz te Mentz. De laatste 

 sclu'eef mij in 182?» : » In het begin van Junij bevond ik mij met twee 

 » vrouwen in eenen niet grooten tuin. Ik was aan het tegenoverge- 

 V stelde einde van den tuin en had niets opgemerkt ; toen ik echter 

 «bij de vrouwen kwam, verhaalden deze mij, dat zij zoo even honig- 

 » dauw hadden zien vallen, als hoogst fijne droppeltjes , in den zou- 

 » ueschijn tiikkerend en in de openingen tusschen de boomtakken 

 » nedervallend. Alles wat zij , bij hun loodregt nedervallen raakten — 

 » en ook dit alleen — was kleverig geworden en zoet van smaak. 



') Als ik het wel heb, komt in het stuk van don Heer hartino bl. 258, regel 

 10 van onderen, oene kleine diuki'out voor, die tot eenige misvatting aiinleiding 

 zoude kunnen geven. Men leest daav : van de mieren. Dit zal, dunkt mij, moeten 

 zijn : aan de mieren. (Dezi; oiMnerking is volkomen juist. Ha.) 



") Inleiding tot de Entomologie 1, bl. 200 — 201. 



^) Pflanzen-PatJiologie. Berlin 1841, p. 225. 



■*) Die Kranhhbiten der Gewüchse, Braunschweig 1839 , p. 102 - 103. 



