138 DE H0NI6DAUW. 



kristalleerbare rietsuiker is , en daar deze tot hiertoe nimmer in dieren , 

 maar alleen in planten gevonden is, zoo schijnt deze waarneming te 

 pleiten voor den plantaardigen oorsprong dezer stof. Doch dat zulk 

 eene gevolgtrekking onjuist zoude zijn , wordt bewezen door het vol- 

 gende. Ik had eenige glazen platen, die met uit de lucht gevallen, 

 van bladluizen afkomstigen honigdauw bedekt waren, aan Dr. gunning 

 op zijn verlangen tot een scheikundig onderzoek afgestaan. De merk- 

 waardigste uitkomst nu van dit onderzoek is : dat de suiker daarin 

 werkelijk in den vorm van rietsuiker bevat was. 



In de tweede plaats vestig ik hier de aandacht vooral ook op het 

 feit , dat de Aphiden somtijds in groote menigte van het eene ooi-d 

 naar het andere verhuizen , en daar het slechts de van vleugels voor- 

 ziene individu's zijn , welke aan die togten deel nemen , zoo kan het 

 ligt gebeuren, dat de droppeltjes honigdauw, die, gelijk wij zagen ^ 

 niet anders dan hunne uitwerpselen zijn , nedervallen op plaatsen, die 

 zeer ver verwijderd zijn van de boomen , waarop deze diertjes oor- 

 spronkelijk geleefd hebben. Bevinden zij zich dan daarbij eenigzins 

 hoog in de lucht, dan zal men van de bron der nedervallende drop- 

 peltjes niet het minste ontwaren, en, daar deze droppeltjes uiterst 

 klein zijn , zoo is het voorwaar ook geene gemakkelijke zaak om met 

 zekerheid te zeggen, of zuik een vochtig stipje, dat men plotselijk op 

 een blad ziet verschijnen , er uit naar buiten getreden of wel er op 

 gevallen is. ') Alleen dan, wanneer die droppeltjes , gelijk in het door 

 mij waargenomen geval, in zoo groot aantal vallen, dat in korten tijd 

 alle voorwerpen in den omtrek daarmede bedekt worden, houdt alle 

 twyfel op. 



Voorbeelden van zulk eene verhuizing van Aphiden vindt men 

 medegedeeld in het bekende werk van kirby and spence [An latro- 



') Aan de uitkomsten der mikrnskopische waarnemingen van H.vrtig , die door 

 den heer van Hall zijn medegedeeld , kan ik geen groot gezag toekennen. Deze 

 meer ijverige dan naauwkeurige waarnemer heelt daartoe reeds te dikwerf gelegd 

 dingen gezien te hebben , die den toets van een later grondig onderzoek niet heb- 

 ben kunnen doorstaan. Ook weet elk, die met miskroskopische waarnemingen vertrouwd 

 is, dat hel met zekerheid aanwijzen van het reeds vooraf beslaan van honigdanw-drop- 

 peltjes in de opperhuidceilen eener plant, bij de middelen ter herkenning van suiker, 

 die de tegenwoordige wetfuschap aanbiedt, eene bijna wanhopige poging züU(ie zijn. 



