HET LEVEN EN WERKEN VAN LINNAEUS. 149 



ook dikwerf die namen weder , waarom hij eenmaal door zijnen vader 

 bedreigd werd, dat hij verder geene namen meer hooren zou, zoo hij 

 ze toch steeds weer vergat ; vandaar wa,s hij er ernstig op bedacht ze 

 voortaan vast in zijn geheugen te prenten, om zijn grootste vermaak 

 niet te moeten missen. Oorspronkelijk tot godgeleerde bestemd, maakte 

 hij op het gymnasium te Wexiö slechts geringe vorderingen, en zijn 

 vader had hem in 1726 bijkans tot een ol' ander handwerk doen over- 

 gaan , indien niet eene toevallige ontmoeting met den geneesheer roth- 

 MAN hem tot andere gedachten gebragt had. Deze , die den jongen lin- 

 NAEUS beter had leeren kennen, bood zich aan om hem afzonderlijk ondex-- 

 rigt te geven , totdat hij naar de Hoogeschool zou vertrekken , maar 

 gaf den vader den raad hem van de studie der godgeleerdheid tot die 

 der geneeskunde te laten overgaan. Zoo kwam dan hnnaeus in 1727 

 op de Hoogeschool te Lund , toegei-ust met vele botanische kennis , die 

 hij gedeeltelijk op zijne wandelingen had bijeengegaard, gedeeltelijkuit 

 eenige boeken , die hij zich had weten te verschaffen , en die hij nacht en 

 dag las. Later verwisselde hij deze Hoogeschool met die van Upsala , waar 

 hij in de bibliotheek van rudbeck veel hulp vond. Hier ontstond reeds 

 in 1729 het eerste denkbeeld van zijn sexueel systeem der planten, 

 vooral nadat hij in de Acta Lipsiensia eene beoordeeling van le vail- 

 lant's opstel de sexu plantarum gelezen had. Linnaeüs had hier met 

 vele moeijelijkheden te kampen, ja zelfs met behoefte, daar de ge- 

 ringe som, waarmede zijn vader hem naar deze Hoogeschool had ge- 

 zonden, spoedig was opgeteerd. In 17.32 ondernam linnaeüs, op 

 kosten der Sociëteit der wetenschappen te Upsal , eene reis door Lap- 

 land, waarvan de later uitgegeven Flora lappimica eene vrucht was. 

 Ontberingen en vermoeijenissen wist hij door zijnen jeugdigen ijver en 

 gehard ligchaamsgestel te verdragen; hij zag te Walliware de niet 

 ondergaande zon [Solem inocctdumnj , en trok om de Botnische golf 

 langs de oostkust tot Abo, van waar hij over Aland naar Upsal overstak. 

 Het berigt van zijne reis droeg de goedkeiu"ing zijner lastgevers weg. 

 Op deze reis had hij zich bij den bergmeester svanberg in Calix in 

 de essayeerkunst geoefend, en dit gaf hem aanleiding om daarin in 

 1733 te Upsala onderrigt te geven, welk collegie door velen werd bij- 

 gewoond. Zulks wekte den naijver van den jongen di'. rosen, die 



