HET LEVEN EN WERKEN VAN LINNAEUS. 153 



LiNNAEUS was een man van middelmatige lengte , van een levendig 

 voorkomen, met helder bruine oogen. Hij was schielijk en voortva- 

 rend, en had van langzame menschen een afkeer. Hoogst eenvoudig 

 in zijne levenswijze en kleeding , beminde hij nogtans gezellig verkeer. 

 Onvermoeid in zijnen arbeid, ging hij echter vroegtijdig naar bed, tegen 

 9 of 10 ure , 't geen in onze dagen bijkans ongeloofelijk schijnt ; 's zo- 

 mers was hij echter reeds ten 3 ure weder gewoon op te staan, ter- 

 wijl hij 's winters tot 7 ure sliep. Van alle twistgeschrijf had hij een 

 afkeer, en hij verbeuzelde zijnen tijd niet met zijne tegenstanders te 

 beantwoorden. Voor eerbewijzingen was hij niet ongevoelig, en van 

 ijdelheid kan men hem niet vrij pleiten. Maar hij gevoelde, dat hij 

 een groot man was, en 't was misschien strijdig met zijne opregtheid, 

 dat hij dat gevoel verbergen zou. Overigens vertoonde bij zich geheel 

 in al zijne eigenheden en gebreken , opregt en open , zonder zucht om 

 beter te schijnen dan hij was. Ongeveinsde godsvrucht ademde in al 

 zijne geschriften. 



De hoofdverdienste van linnaeus in de botanie , is in de eerste 

 plaats het nieuwe stelsel, 'twelk hij op de meest wezentlijke deelen 

 der bloemen, de bevruchtingswerktuigen , vestigde. Toürnefort, wiens 

 rangschikking linnaeus reeds te Wexiö door kothman had leeren 

 kennen , vestigde zijne verdeelingen op de kenmerken , die van de 

 bloembekleedselen , vooral van den vorm der bloemkroon , ontleend waren. 

 Linnaeus doorzag, dat de waarde der in de bloembekleedselen omslo- 

 ten deelen , de meeldi-aden en stampers , veel grooter was en vestigde 

 daarop bij voorkeur zijne aandacht. Het is moeijelijk geschiedkundig 

 aan te wijzen, wie de eer.«.te ontdekker van het geslacht der planten is. 

 Linnaeus, die over dit onderwerp eene prijsvraag beantwoord heeft, 

 door de Akademie van Wetenschappen te Petersburg in het jaar 1760 

 bekroond , vergelijkt die ontdekking met den oorsprong eener rivier , 

 die uit de zamenvloeijing van onaanzienlijke , dikwerf onopgemerkte 

 beken en bronnen langzaam aangroeit, totdat zij eindelijk eenen groo- 

 ten stroom vormt. Geheel onbekend was deze zaak zelfs aan de ouden 

 niet , en zij kon bij de kuituur van sommige , dusgenoemde tweehuizige 

 gewassen , d. i, van soorten , waar de mannelijke en vrouwelijke bloemen 

 op verschillende voorwerpen worden aangetroffen, niet onopgemerkt 



