154 HET LEVEN EN "WERKEN VAN LINN.'VEUS. 



blijven. De eigenlijke bevruclitingsdeelen der bloem werden reeds 

 door MiLLiNGTON in de meelknopjes gezocht, gelijk grew in een gesprek 

 met hem vernam, waarvan hij in zijne ontleedkunde der planten mel- 

 ding maakt. De naaste voorganger echter van linnaeus was vail- 

 LANT ') , op wiens redevoering over het maaksel der bloemen de aan- 

 dacht van LINNAEUS, gelijk wij boven opteekenden, reeds in 1729 

 gevestigd werd. Linnaeus zag nu, dat meeldraden en stampers in de 

 bloemen niet minder verschilden dan de bloemkroon, en begon een nieuw 

 stelsel des plantenrijks te ontwerpen , waarvan hij de eerste schets aan 

 Dr. CELSIUS mededeelde, 'tgeen hem aan prof. rudbeck bekend deed 

 worden. 



Het plantenstelsel van linnaeus is geene natuurlijke verdeeling, 

 maar, dat vele van zijne klassen en orden niet met de natuurlijke ver- 

 wantschappen der planten strijden, is eene aanbeveling van zijne rang- 

 schikking. In den tegenwoordigen tijd wordt dat stelsel niet meer 

 algemeen gevolgd, maar heeft voor onderscheidene natuurlijke metho- 

 den moeten wijken , die langzamerhand als wijzigingen van de methode 

 van jussiEU ontstaan zijn. Wij vermeenen echter, dat bij het onder- 

 wijs der botanie en bij het onderzoek der planten voor den aanvanger 

 dit stelsel nog altijd gewigtige diensten bewijst, en misschien meer 

 geschikt is om jeugdige beoefenaars der wetenschap aan te lokken , 

 dan het, meerdere kundigheden veronderstellende, natuurlijke stelsel. 

 Men moet wel onderscheiden tusschen de wijze, om tot kennis te ge- 

 raken, en tusschen de methode, om het reeds gekende te rangschikken. 



Eene tweede hoofdverdienste van linnaeus omtrent de botanie , 

 die ook in meerdere of mindere mate zich tot de geheele natuurlijke 

 geschiedenis uitstrekt, is de vaststelling van de juiste beteekenis eeni- 

 ger kunsttermen, deels om de onderscheidene organen aan te duiden, 

 deels om wijzigingen van vorm oi-delijk en gelijkmatig te benoemen. 

 Daardoor vooral is de Fhilo&ophia Botanica in zekeren zin een wet- 

 boek voor de natuurbeschrijvers geworden. 



') Seüastien vaillant, Bi-monstrateur des Plantes du Jardin royal ü Paris. Zijn 

 Diacours sur la slructure des Fleurs verscheen in 17 18 ie Leiden bij r. van dek aa, 

 met eene latijnsche vertaling. 



