174 HOE MEN IN HET JAAR 1618 



met aanpi-ijzing van dat der Pythagoreërs , het voor waarschijnlijk 

 houdt , dat de kometen ligchamen zijn , die tot ons zonnestelsel behoo- 

 ren en even als de maan van het zonneligchaam hun licht ontvangen , 

 en dat zij dan alleen voor ons oog zigtbaar worden, als zij door ons 

 onbekende oorzaken in zulken stand tot de zon komen, dat zij van de 

 zon zigtbaar gemaakt worden. Zelfs acht hij het niet ondenkbaar, dat 

 die ligchamen «niet alleenlyck om die Son, maer oock op meer plaet- 

 „sen haer omganck hebben." 



Wij behoeven er ons niet over te verwonderen, dat mulerius, wat 

 in deze voorstelling waarheid is, zoo schoorvoetend en weifelend nde- 

 „liberative tantmn et non affirmative" voorstelt. Bij den toenmaligen stand 

 der sterrekundige wetenschap, toen men nog niet op de gedachte was 

 gekomen, om de wetten van de beweging der hemelligchamen , zooals 

 KEPPLER die geformuleerd had, ook op den loop der kometen toe te 

 passen , kon men het hierin onmogelijk verder brengen dan tot 

 vermoedens en gissingen. Zeer velen toch hielden in het begin der 

 zeventiende eeuw de kometen , even als de zonnevlekken , voor uitdam- 

 pingen van de zon, die door dit hemelligchaam als onbruikbare sintels 

 werden afgescheiden. Anderen beweerden, dat ze uit kwade dampen 

 bestonden , die zich in de wereldruimte ophoopen en die door de zon 

 worden aangetrokken, alwaar zij, als in eenen ketel uitgekookt zijnde, 

 na die zuivering als planeten aan het uitspansel schitteren. Andei'en 

 lieten ze daarentegen uit de zon te voorschijn komen en door dit he- 

 melligchaam als schuim uit een smeltoven opstijgen , waarna zij zoo 

 lang bestaan , totdat deze blazen of bellen bersten. Zelfs de beroemde 

 KEPPLER was met deze hemelligchamen verlegen en hield ze voor wan- 

 gedrochten, die in de bovengewesten van den dampkring, even als de 

 walvisschen in den oceaan, rondzwerven, en daar voedsel vinden aan 

 de kwade dampen, die somtijds onze zon verduisteren en onze lucht 

 vergiftigen. — Als wij ons de bizarre en fantastische voorstellingen , die 

 men zich in de zeventiende eeuw van kometen vormde , voor den geest 

 stellen , dan zal men wel aan jtülerius de eer moeten geven , dat zijn 

 gevoelen, hoe gebrekkig dan ook, veel nader tot de waarheid komt 

 dan dat van velen zijner tijdgenooten. 



Ofschoon men nog heden ten dage aangaande de natuur en den oorsprong 



