186 TWEE DER SCHOONSTE WATERVALLEN DER WERELD. 



Elv gevormd. Dit laatste doorstroomt Sijssendal en mondt uit in den 

 Eid-Fjord." 



Thans volge de door bayard taylor gegeven beschrijving van 

 beide watervallen. 



» Het dal was thans nog slechts een naar boven stijgende kloof, 

 langs welker wanden ons pad voortkronkelde. Rondom ons was alles 

 naakte rots , uit welker spleten slechts hier en daar eenige kreupele 

 denuenboomen te vooi'schijn kwamen. Vóór ons verbreedde zich echter 

 de kloof nog eenmaal tot eene afbellende vlakte, welke juist ruim 

 genoeg was voor eenige hutten en bouwvelden. Toen wij dit kleine 

 gehucht bereikten, speelden de laatste stralen der zon op de toppen 

 boven ons. Wij waren van het Tind-meer af omstreeks 2000 voet ') 

 opgeklommen , en in de gapende diepte eener rotsspleet , welker bodem 

 de zonnestralen nimmer bereikt hebben, donderde de Maan-Elv. Ver- 

 derop was de weg niet meer toegankelijk voor paarden ; wij gingen der- 

 halve te voet , of liever wij klauterden of kropen langs de duizelingwek- 

 kende steile helling , waar op vele punten een enkele misstap ons in 

 den afgrond zoude gestort hebben, met welker geheimvolle diepten 

 wij geenszins begeerig waren nadere kennis te maken. Nadat wij op 

 die wijze omstreeks twee mijlen , steeds snel opwaarts stijgend , hadden 

 afgelegd , verkondigde de doffe , trillende echo en een blik in de nog 

 meer bodemlooze kloof ons de nabijheid van den Riukand-Fos. 



Op eens brak hier en daar een duister schemerlicht door het 

 berkenkreupelhout , waardoor wij heendrongen , en plotselijk stonden 

 wij aan den i*and des afgronds , waarin de rivier zich stort. 



De Riukand lag voor ons, als een schuimend stralend wonder, als 

 een beeld van huiveringwekkende liefelijkheid , omlijst door duistei-- 

 nis en schrik , als openden zich hier de poorten der hel. 



Regt voor ons, zoo hoog aan den hemel, dat de kleurende stralen 



') Dil cijfer, gelijk ook de volgende, is, volgens de bovenstaande naauwkeuri- 

 ger opgaven van petermann, iels te hoog. 



