TWEE DER SCHOONSTE WATERVALLEN DER WERELD. 189 



houden, vertoonde zich, als ware hij daarop geschilderd, een regen- 

 boog-, welke twee derden van een cii'kel vormde, terwijl de beide ein- 

 den in de diepte verdwenen. Een dunne waterstraal spi'ong als een 

 lange zilveren draad van den hoogsten top , naar beneden , als ware 

 zij eene loodiijn, die afgeworpen was om de 2000 voeten diepte te me- 

 ten. Aan mijne regterzijde kwam de stroom van de vlakte van het 

 Fjeld als eene gescheurde, gewondene , kokende watermassa aanbrui- 

 sen en bereikte den rand des afgronds op een punt, dat zich op 

 ongeveer 400 voeten onder mijne standplaats bevond, en vanwaar hij 

 op eens zich naar den bodem stort, eene diepte van omstreeks 800 

 tot 900 voeten. 



Indien het mogelijk ware dezen waterval van onderen te beschou- 

 wen, dan zoude hij een der meest grootsche schouwspelen der we- 

 reld aanbieden. Geen andere kan met hem wedijveren in hoogte , 

 hoeveelheid waters en verhevenheid der omgeving. Doch de beschou- 

 wer blikt thans uit de hoogte op hem neder en ziet hem derhalve in 

 het verkort, zoodat men zijne volle pracht en schoonheid slechts ver- 

 moeden kan. Legt men zich op den bodem neder met het hoofd over 

 de wortels der sparreboomen heen, dan kan men veilig in den vree- 

 selijken afgrond staren en de als sterren flikkerende watei-stralen zien, 

 die door den bodem worden teruggeworpen en als vuurpijlen naar bo- 

 ven stijgen. Zulk een aanblik prikkelt echter te meer het verlangen 

 om beneden te staan en te zien , hoe de stroom , met eene ki'oon 

 van helder schitterend schuim , in eenen enkelen sprong zich van den 

 hemel in de hel stort. 



Het is aan eenige weinigen , die de rotskloof betraden van de plaats 

 af waar zij zich in het dal opent, gelukt ver genoeg door te dringen, 

 om een gedeelte van den waterval te overzien. Het andere gedeelte 

 werd echter aan hunne blikken onttrokken door eene uitstekende rots. 

 Het lijdt echter geen twijfel, of de tijd zal eenmaal komen, dat ie- 

 mand genoeg moed en volharding zal bezitten, om dit pad geheel tot 

 aan den voet des watervals te vervolgen. Ik benijd de reizigers , die 

 dan den Vörings-Fos bezoeken zullen." 



Hg. 



