VEENROOK EN ANDERE DROOGE NEVELS. l' 201 



drooge zomers kan zulk een brand, eenmaal ontstaan, zich over eene 

 groote uitgestrektheid heidegronds uitbreiden, en soms worden dan ook 

 de daaraan grenzende dennenbosschen aangetast. Dat zulke op deze 

 of eene andere wijze ontstane boschbranden een rooknevel voortbren- 

 gen , die mede zich in niets van den veenrook onderscheidt, is dui- 

 delijk, evenmin als de steppenrook in ZuideUjk Rusland, welke, vol- 

 gens eene mededeeling van den Majoor wangenheim von qüalbn >) , 

 zich tot naar Siberië uitbreidt, en ontstaat door dat in het voorjaar 

 de rondzwervende stammen het hooge hitn hinderlijke steppengras in 

 brand steken, ten gevolge waarvan de geheele omstreek weken lang 

 tot op eenen afstand van 100 werst met eenen digten , fijnen rook ver- 

 vuld is. 



Rook, hoe dan ook ontstaan, is derhalve het gewone bestanddeel 

 van drooge nevels. In enkele gevallen kunnen echter ook andere 

 kleine ligchaampjes in zoo groote hoeveelheid in de lucht zweven, 

 dat hunne gezamenlijke massa , vooral door het verduisteren van de 

 zon , min of meer op zulke nevels gelijkt. Zoo is reeds uit het oude 

 verhaal van pliniüs aangaande de uitbarsting van den Vesuvius, 

 waarvan zijn oom een der slagtoffers werd, bekend, hoe de hemel 

 door de uit den krater des vulkaans uitgeworpen asch verduisterd 

 werd, en meermalen is in lateren tijd bij andere vulkanen hetzelfde, 

 waargenomen en tevens dat de wolken asch door den wind werden 

 voortgedreven, zoodat deze op vele mijlen afstands van de plaats des 

 oorsprongs nederviel. 



Doch ofschoon zulk eene aschwolk, zoolang zij zich in de hooge 

 lucht bevindt, zich als een nevel kan vertoonen, zoo zijn de haar 

 zamenstellende deeltjes toch veel te groot om niet dadelijk als zooda- 

 nig herkend te worden, zoodra men er zich midden in bevindt, en er 

 is dus niet ligt eene verwarring mogelijk met eenen laag boven den 

 grond drijvenden rooknevel, waarvan de deeltjes zoo uiterst fijn zijn, 

 dat zelfs het gewapend oog hen niet onderscheiden kan. 



Hetzelfde geldt van andere kleine en ligte ligchaampjes, welke dan 

 ook, die in digte , groote massa's in de lucht zweven. Zoo verhaalt 



") Petebmann's Mittheü. 1858, p. 316. 



