208 DE KOLIBRi's IN MEXICO. 



De vlugt der Kolibri's is echter nog van tweederlei aard. Vooreerst 

 bewegen zij zich in de horizontale rigting voorwaarts en dat wel met 

 zoo groote vaart, dat men haar ter naauwernood met het oog volgen 

 kan, terwijl daardoor een soort van gefluit wordt voortgebragt. De 

 andere wijze van vliegen strekt alleen om het vogeltje in de lucht op 

 dezelfde plaats te doen blijven. Ten dien einde neemt de Kolibri 

 eene bijna loodregte stelling aan en klapwiekt dan zeer sterk met 

 hare vleugels. Het spreekt van zelf, dat deze vooi-al in dit geval in 

 eene gestadige zeer snelle trilling zijn, omdat de onbewegelijkheid van 

 het ligchaam slechts bereikt kan worden door kleine, maar veelvuldig 

 herhaalde slagen der vleugels; hier komt bij, dat, in deze stelling, 

 de vleugels de lucht schier even veel naar boven als naar beneden 

 verplaatsen, zoodat er eene groote mate van kracht uitsluitend wordt 

 aangewend om de onbewegelijkheid voort te brengen, boven en be- 

 halve die, welke het nedervallen belet. 



Deze vogels zijn geheel en al luchtwezens. Zij vliegen voorbij als 

 een pijl uit den boog, houden in hunne vlugt plotselijk stil, plaatsen 

 zich voor eenige seconden op een klein takje, en vliegen dan weder 

 voort met eene snelheid, zoo groot dat zij als het ware op eens, als 

 door een tooverslag, verdwenen schijnen. Hun geheele leven heeft 

 iets koortsachtigs ; welligt is er ook geen schepsel op onzen aardbol, 

 waarin zich het leven krachtiger openbaart. Van den ochtend tot den 

 avond doorklieven zij de lucht om de met nectar gevulde bloemen op 

 te zoeken. Men ziet hen aankomen snel als de bliksem, zich bijna 

 zonder eenigen steun loodregt houden, den staart naar voren buigen, 

 dien zij als een waaijer uitspreiden, en, zooals ik boven zeide, hunne 

 vleugels in eene zoo .snelle trillende beweging brengen, dat deze op- 

 houden zigtbaar te zijn. Terwijl zij dit doen , dompelen zij herhaalde- 

 lijk Jiare lange dunne tong tot op den bodem der buisvormige bloem- 

 kroonen, om dan weder, even schielijk als zij gekomen waren, te ver- 

 trekken. Gewoonlijk houden de Kolibri's, die de Franschen zoo ken- 

 merkend Oiseaux-mouches noemen, zich slechts eenige seconden boven 

 elke bloem op en vliegen dan weder ver weg , maar wanneer zij vol- 

 strekt niet verontrust worden , dan ziet men haar zich van bloem tot 

 bloem begeven langs de perken en de priëelen in de tuinen, op ge- 

 lijke wijze als zulks de vlinders doen. 



