216 EEN VISCH, DIE VISCH VANGT. 



afdaalt, hoe meer de volkeren in beschaving toenemen. Het getuigt 

 immers van zeer weinig overleg, van uiterst geringe kennis aan vis- 

 schen en hunne eigenaardigheden , als men een beschaafden Europeaan 

 met een' onnoozelen hengel gewapend ziet visschen. 



Naar wind en weder, naar stroom of stil water, naar tijd van jaar 

 of dag, naar soort van aas, naar soort van vi.sch vraagt hij niet: hij 

 verbeeldt zich , dat alle visschen zoo maar in eens aan zijnen gewonen 

 regenworm zullen bijten ! Een Eskimo of een Sioux-Indiaan , een 

 Chinees of een Maleijer zou hem uitlagchen, of met een medelijdend 

 schouderophalen hem voorbijgaan. Tot staving hiervan willen wij hier 

 eene zeer eigenaardige wijze van vischvangst vermelden en het daartoe 

 gebruikt wordende middel eenigzins uitvoerig beschrijven. 



In de Stille zee, den Atlantischen oceaan, de Middellandsche 

 zee en zelfs somtijds in de Noordzee vindt men een zeer merkwaar- 

 dig geslacht van visschen, dat tot de Malacopterygii subbrachü (week- 

 vinnigen met de buikvinnen omhr of voor de borstvinnen) behoort en 

 hetwelk Echeneis geheeten wordt. Er zijn tot heden slechts vijf soor- 

 ten van dit geslacht bekend, die onderling veel overeenkomst met 

 elkander hebben en slechts in ondergeschikte punten verschillen. Het 

 zou ons hier te ver voeren , als wij die geringe verschillen wilden aan- 

 toonen, en wij zullen daarom slechts ééne soort eenigzins uitvoerig 

 beschrijven, namelijk den Echeneis remora. 



De Echeneis remora is langwerpig van ligchaam en met veel slijm 

 overdekt; de kop is zeer breed, vooral door eene bijzondere schijf, 

 welke zich daarop bevindt, en die wij straks meer uitvoerig beschrij- 

 ven zullen. De huid is met kleine schubben overdekt , die men slechts 

 zien kan als de visch dood en de huid gedroogd is. De lever heeft 

 twee lobben en is aan het middenrif bevestigd, doch heeft bovendien 

 nog de bijzonderheid, dat zij zich niet beneden, maar boven de overige 

 ingewanden bevindt, in onderscheiding van alle andere visschen. Wij 

 zullen sti'aks hierop terug komen. Deze visch heeft geene zwemblaas 

 en is bruinachtig van kleur, sommigen zijn aan de buikholte wel iets 

 ligter van kleur , doch deze zijn bijna even zeldzaam als de enkele 

 geheel witte, die, volgens commerson, nu en dan aangetroffen wor- 

 den. De lengte van het geheele ligchaam is van 8 duim tot ruim één 



