220 EEN VISCH, DIE VISCH VANGT. 



naar ons inzien, zeer juist, als hij beweert, dat de remora die schijf 

 slechts ontvangen heeft als een middel tot plaatsverandering. Wij 

 hebben gezien , dat de vinnen van den remora betrekkelijk gebrekkig 

 zijn , doch niet dit alleen , maar ook de zwaarte van de schijf en de 

 zonderlinge plaatsing van zijne lever boven de ingewanden maken 

 het dezen visch onmogelijk of minstens zeer moeijelijk om, gelijk an- 

 dere visschen, met den buik naar beneden te zwenunen; omdat zijn 

 zwaartepunt zich ver boven de middenlijn van zijn ligchaam bevindt 

 en hij, ten gevolge daarvan, in het waler omkantelt. Hij zwemt dus 

 slecht en steeds met den rug naar beneden , en deze bijzonderheid is 

 het die hem , door de Spanjaarden in Amerika , den naam van revès 

 (van het latijnsche : reversum) heeft doen geworden , beteekenende omge- 

 keerde visch; en werkelijk ook verwart men op den eersten aanblik 

 den rug met den buik. Ook aan die bijzonderheid van steeds, hetzij 

 zwemmende , hetzij aan andere visschen vastzittende , den buik naar 

 boven gekeerd te hebben , wijt lacépède de donkei'e kleur van den 

 buik, die bijna altijd aan de lichtstralen is blootgesteld. Commerson, 

 die den remora aan de kusten van Mozambique heeft waargenomen , 

 zegt eveneens, dat hij op den rug zwemmende moet trachten voort te 

 komen, als hij geen haai kan vinden om hem te helpen. 



De remora hecht zich, zoo het schijnt bij voorkeur, aan genoemde 

 roofvisschen , en veelal vindt men in de nabijheid der haaijen geheele 

 troepen van remora's. Om die reden heeft men hem wel eens het 

 loodsmannetje genoemd; doch ten onregte; het vischje, onder dien 

 naam bekend , is eene soort van stekelbaars , de Gasterosteus ductor L. 

 Het schijnt dat de remora den haai vergezelt om te azen op de uit- 

 werpselen van dezen, gelijk hij ook dikwijls om die reden de schepen 

 volgt. Opmerkelijk is het dat de haai nimmer den remora verslindt, 

 niettegenstaande de laatste in de nabijheid van zijnen bek zwemt: of 

 dit is omdat de remora misschien , hetzij door den reuk of den smaak 

 van zijn vleesch niet aan den haai behaagt, of dat deze bij ondervin- 

 ding weet, dat de remora zijne beten ontvlugt, door zich aan zijn ei- 

 gen ligchaam te hechten , ingevalle van pogingen om hem te vangen , 

 is niet te beslissen. Bij gebrek aan haaijen hecht de remora zich aan 

 andere visschen; als de zee eenigen tijd onstuimig geweest is , ook aan 



