HET MELKSAP DER PLANTEN , 



DOOR 



N. W. P. RAUWENHOFF. 



Het is algemeen bekend , dat wanneer men in sommige planten eene 

 insnijding maakt , een troebel vocht uit de snede te voorschijn komt , 

 hetgeen weldra de snede geheel bedekt en somwijlen zelfs druppels- 

 gewijze afvloeit. Wie weet niet , dat er uit de Wolfs- of Heksenmelk- 

 soorten , die bij ons langs wegen en op weilanden tamelijk algemeen 

 voorkomen, eene witte melk vloeit, zoodra men blad of stengel af- 

 breekt ? Wie heeft zich niet meermalen verwonderd over het oranje- 

 gele vocht, dat zich evenzoo ontlast uit de Stinkende Gouwe {Gheli- 

 donmni Majus L), een onkruid, dat veelvuldig langs akkers en wegen 

 wordt gevonden ? Wie kent ook hetzelfde verschijnsel niet bij den 

 Moerbezieboom ? 



Zulk een melkachtig troebel vocht vertoont zich bij onderscheiden 

 andere gewassen, zoodra men ze wondt. Onder de inlandsche, alge- 

 meen bekende planten noem ik daarvan alleen nog de Kropsalade en 

 de Paardebloem of Molsalade , verder de Suikerij {Cichorium Intyhus) 

 en Endijvie, die allen in het loof, maar vooral in den wortel , rijkelijk 

 van melksap voorzien zijn. 



In de keerkringsgewesten vindt men echter een grooter aantal planten 

 met melkvocht, en gelijk alle verschijnselen van het plantenrijk aldaar 

 op grooter schaal zich vertoonen dan in de gematigde luchtstreek, 

 zoo ook hiermede. Terwijl wij uit onze planten gewoonlijk slechts 

 eenige weinige droppelen van dat vocht zien uittreden, verzamelt men 

 aldaar groote hoeveelheden melksap, hetzij omdat de boomen en strui- 

 ken rijker daaraan zijn, hetzij, zoo als anderen meenen, omdat de 

 1859. 15 



