230 



HET MELKSAP DER PLANTEN. 



of naauwer, over welkei' wezenlijken aard veel getwist is geworden. 

 Het is welligt niet ongepast, ook hierop een vlugtigen blik te werpen. 

 Wanneer men den stengel of den wortel van de stinkende gouwe 

 overlangs midden doorsnijdt, dan bespeurt men reeds met het bloote 

 oog gele strepen , welke de vaatbundels begrenzen. Bij eene be- 

 hoorlijke vergrooting ziet men het melkvocht aldaar be.sloten in min 

 of meer cilindervormige , afgesloten ruimten, die meestal evenwijdig 

 met de as der plant voortloopen , en meer of min aan elkander slui- 

 ten. Gewoonlijk volgen deze de vaatbundels in hunnen loop , niet 

 alleen in stengel en wortel, maar ook in het blad, alwaar zij de vaten 

 begeleiden, die door hunne vertakkingen de bladuerven of aderen doen 

 ontstaan. 



In den stengel, en vooral in den 

 wortel van de salade- en endyvieplant, 

 van de paardebloem en melkdistel, 

 vindt men desgelijks op bepaalde plaat- 

 sen in het celweef&el (meer nabij den 

 omtrek dan digt bij het midden gele- 

 gen) kortere of langere kanalen met 

 het troebele vocht gevuld. Deze ka- 

 nalen loopen in grooter of kleiner aan- 

 tal evenVijdig naast elkander, en 

 vertakken zich op onderscheiden 

 plaatsen, maar eindigen gewoonlijk 

 blind. Van deze wijze van versprei- 

 ding kunnen de lezers van het Album 

 zich eenige voorstelling vormen door 

 middel van fig. 4, waarin eene sterk 

 vergroote afbeelding is gegeven van 



Fig. 4 (135 maal vergroot). 



een klein gedeelte van het celweefsel 



uit den wortel der Paardebloem' 



zooals het zich bij eene overlangsche 



doorsnede vertoont. Men vindt hier de melksapvaten aangeduid door 



de zwartere gedeelten, welke tusschen het doorschijnend celweefsel 



doorlüopen en zich vertakken. 



