HET BIELKSAP DER PLANTEN. 



231 



Veel duidelijker echter vertooDen zich de melksapvaten bij de 



Wolfsmelk-soorten, die plant enfamilie, welke zoo rijk is aan melkge- 



vende gewassen. Vooral is dit het geval met die uitheemsche soorten 



dezer familie, welke in haar voorkomen geheel op cactus-planten gelijken. 



Bij deze meerjarige planten wordt het melksap gevonden in lange, 



tamelijk wijde buizen, met zeer dikke wanden, die zich veelvuldig 



vertakken en een slingerenden loop hebben door het geheele celweef- 



sel der schors, maar die vooral in de nabijheid der jeugdige houtlaag 



digt opeen gehoopt zijn. 



Men ziet eenige dier 



buizen afgebeeld in ne- 

 venstaande fig. b , zooals 

 zij bij dezelfde vergroo- 

 ting als üg. 4 gezien, 

 tusschen de schorscellen 

 van Euphorhia spkndens 

 verspreid liggen. 



Laat men van eene 

 zoodanige Euphorbia (b. 

 v. E. spkndens , vooral E. 

 canariensis) een stuk in 

 water rotten, of behan- 

 delt men het eenigen 

 tijd met slappe pot- 

 aschoplossing , dan valt 

 het niet moeijelijk, om 

 daaruit de melksapva- 

 ten , met het gestremde 

 melksap en de bijzon- 

 dere zetmeel-korreltjes, 

 geheel afzonderlijk te 

 verkrijgen. 

 Men heeft veel getwist over den juisten aard der melksapvaten, en 

 wel, of men hier te doen heeft met eene eigen soort van cellen, dan of 

 het slechts de kanalen, tusschen de cellen in gelegen, (de zoogenaamde 

 intercellulaire ruimten) zijn , waarin zich het raadselachtige vocht bevindt. 



Fiy. 5 (135 maal vergroot). 



