254 NOG IETS OVER DE NIAM-NIAMS. 



en hoogte voor hen graaft, met drie ingangen, die men later met 

 steenen toestopt. Op den zevenden dag wordt het lijk het hoofd afge- 

 sneden en het ligchaam op eene menigte van matten , zoo zacht en 

 goed als slechts mogelijk is , nedergelegd (want, wanneer hij niet goed 

 ligt, dan komt de overledene terug) , op het graf een gedenkteeken 

 van stroobundels opgerigt en het hoofd in de nabijheid begraven , dat 

 der mannen gewikkeld in stroo , dat der vrouwen in een pot. De hut , 

 waarin een man gestorven is , wordt dadelijk door al zijne betrek- 

 kingen verlaten en vervalt weldi-a geheel." 



Ziedaar alles wat wij door vogel thans aangaande de beruchte 

 Niam-Niams weten. Dat onder dien naam ook een volksstam zoude 

 begrepen worden, waarvan de mannen in het bezit van een staart 

 zouden zijn, schijnt hem zelfs niet ter oore te zijn gekomen. Althans 

 hij maakt er met geen enkel woord gewag van. Voor als nog mogen 

 wij derhalve de daaromtrent door du codret en andere Fransche 

 reizigers opgevangen geruchten veilig voor sprookjes houden. 



Harting. 



HOUTTEELT OP JAVA; 



DOOB 



H. C. VAN HALL. 



In eene belangrijke verhandeling van den Heer N. w. p. rauwen- 

 HOFF , ovei' de bosschen en hun invloed op den toestand des lands , in het 

 Albam der Natuur 1858, leest men op bl. 365 het volgende: «Reeds 

 » thans vindt men op Java niet meer die hoeveelheid hout , welke 

 11 daar vroeger aanwezig was ; zonder overleg wordt de bijl aan den 

 » wortel gelegd , terwijl veelal voor de instandhouding van het bosch 

 "geene behoorlijke zorg wordt gedragen" — en op bl. 366: iwel er- 

 » kennen wij dankbaar .... dat de Regering zich meer dan vroeger 

 »aan den houtgroei onzer koloniën laat gelegen liggen" enz. 



Wegens het gewigt dezer zjaak , de houtteelt op Java , voor die 



