ALEXANDER VON HUMBOLDT. 259 



vriendschap en had welligt aan hem de voorliefde te danken, die hij 

 toen reeds voor de studie der kryptogamen en der talrijke grassoorten 

 aan den dag legde. 



In het voorjaar van 1788 ging hij naar de universiteit te Göttin- 

 gen, waar hij één jaar lang met zijnen broeder de philologische kol- 

 legiën van den beroemden heyne bezocht. Hier nam hij de eerste 

 proef van letterkundigen arbeid door een klein geschrift over de we- 

 verijen der Grieken op te stellen , dat echter niet in druk is versche- 

 nen. Zijne liefde tot natuurkundige .studiën werd in Göttingen op 

 velerlei wijze door mannen als blumenbach, beckman, lichtenberg 

 en LINK opgewekt en door reizen in het Hartsgebergte en langs de 

 Rijnoevers nog meer aangewakkerd. Als vi-ucht van zijne laatste reis 

 verscheen het eerste gedrukte boek van hem in 't licht: Ueher die Basalte 

 am Rhein nehst Untersuchungen üher Syenit und Basanit der Alten [Berlin 1790). 



Eene reis, die hij in 1790 met georg forster, die den scheeps- 

 kapitein cooic op zijne tweede reis rondom de wereld had vergezeld , 

 door België, Holland, Engeland en Frankrijk ondernam, oefende op 

 zijn geheel volgend leven eenen gewigtigen invloed uit. Met eene 

 hartstogtelijke liefde voor het zeewezen ontwaakte toen reeds in hem 

 de vurige begeerte om de verre keerki-ingslanden te bezoeken. Maar 

 daar hij destijds nog voor eene praktische loopbaan in het vak vaiï 

 het finantiewezen en de staathuishoudkunde bestemd was, begaf hij 

 zich naar Hamburg op de handelsakademie om koUegiën over den 

 geldsomloop te hooren, het boekhouden te leeren en zich met alle 

 kantoorzaken naauwkeurig bekend te maken. Hier kwam hij met jon- 

 ge lieden uit alle landen van Europa in aanraking en had de gunstig- 

 ste gelegenheid zich in het gebruik der nieuwe talen te oefenen. 

 Zijne kennismaking met de eerste dichters van dien tijd, met klop- 

 stock, voss , CLAUDius en de beide stolbergen maakte hem zijn ver- 

 blijf te Hamburg niet alleen aangenaam , maar tevens hoogst b'elang- 

 rijk voor de veelzijdige vorming van zijnen geest. 



Maar het leven in de steden behaagde hem niet op den duur. Het 

 was zijn vurige wensch buiten in de vrije natuur te leven. Hoe ver- 

 heugde het hem, na een verblijf van vijf maanden in het moederlijke 

 huis de toestemming te verkrijgen om van levensbestemming te ver- 



17* 



