266 ALEXANDER VON HUMBOLDT. 



Den 12 Augustus 1804 verkondigde de Gazette Naftonale ou Ie Mo- 

 nüeur Universel de aankomst van humboldt en bonpland op Frank- 

 rijks bodem. Het berigt luidde aldus: «Bordeaux, 18 Thermidor 

 (6 Aug.). » De Heeren humboldt en bonpland , wier dood de openlijke 

 bladen vermeld hadden, zijn van Philadelphia , na eene zeer gelukkige 

 overvaart van 29 dagen , te Bordeaux aangekomen. Sedert vijf jaren 

 op eene reis , die zij op hunne eigene kosten ten behoeve der na- 

 tuurwetenschappen ondernomen hadden , hebben zij den Orinoco , 

 den Amazonenstroom , het koningrijk Nieuw Granada, de Andes van 

 Quito , als ook Peru en Mexico doorvorscht. Behalve de geologische 

 verzamelingen en herbariën , die zij reeds naar Europa gezonden 

 hadden, brengen zij omstreeks dertig kisten met voorwerpen uit de 

 natuur mede , die des te belangrijker zijn moeten , omdat de landen , 

 welke de reizigers bezochten , slechts nog zeer weinig bekend zijn." 



HcMBOLDT verkoos nu Parijs tot zijn verblijf. Hier toch had hij 

 een schat van wetenschappelijke hulpmiddelen tot zijnen dienst en zag 

 zich tevens geplaatst in een kring van vele beroemde natuuronder- 

 zoekers. Reeds bij zijne aankomst vond hij hier de beminnnelijke 

 gade van zijnen broeder wilhelm met hare kinderen. Zijn broeder 

 zelf was destijds als gezant van het Pruissische hof te Rome. 



Nu was zijn eerste werk voorloopig zijne verzamelingen en hand- 

 schriften te rangschikken en met zijn vriend gay-lussac eenen schei- 

 kundigen arbeid over de verhouding van de bestanddeelen des damp- 

 krings te verrigten. Vervolgens begaf hij zich op reis naar Italië, 

 waar hij van Mei tot September 1805 vertoefde. Eindelijk keerde hij 

 na eene afwezigheid van negen jaren naar Berlijn terug. 



De ongelukkige toestand , waarin Duitschland en vooral zijn vader- 

 land door de Napoleontische oorlogen verkeerde , maakte het onraad- 

 zaam om de uitgave van zijn reiswerk op Duitschen bodem te wagen. 

 Met verlof van den koning van Pruissen vestigde liij daarom zijn 

 verblijf te Parijs, waar hij tot 1827 meestal vertoefde. Een aanbod 

 om de opperste leiding van het onderwijs in Pruissen op zich te 

 nemen, werd door hem afgeslagen, omdat hij aan de vrije , onafhan- 

 kelijke positie van eenen geleerde ook boven de hoogste staatsambten 

 de vooi'keur gaf. Bovendien had hij reeds het vooi-nemen opgevat 



