270 ALEXANDER VON HDMBOLDT. 



wasscherijen van Nishnei-Tagilsk, over Bogoslowsk, Werchoturje en 

 Tobolsk naar den Altaï; van daar naar de Chinesche militaire posten 

 van Khonimailakhu in de nabijheid van het Dzaysan-meer. Van de met 

 eeuwige sneeuw bedekte Altai-bergen wendden de reizigers zich we- 

 der naar het westen om den zuidelijken Oeral te bereiken. Van eene 

 af'deeling wel gewapende kozakken begeleid, trokken zij door de gi-oote 

 steppe van Ischem over Petropawlowsk , de vesting Omsk, Minsk, 

 het zoutmeer Ilmen naar Slatust, Orenburg en de groote steenzoutbed- 

 dingen van Ilezk in de Kirgisensteppe der kleine horde. Om Astra- 

 khan en de Kaspische zee te bereiken, moest men wegens de over- 

 stroomingen den weg over Oeralsk, den hoofdzetel der Oeralische 

 kozakken, Saratow, het Elton-meer, Dubowka, Tsaritsyn en de Hern- 

 hutterkolonie Sarepta in de steppe der Kalmukken nemen. Na een 

 belangrijk bezoek bij den vorst der Kalmukken werd de terugreis over 

 Woronesk, Tula en Moskau genomen. De reis had meer dan negen 

 maanden geduurd , en zich over eene lijn van 2320 geographische 

 mijlen uitgestrekt. Humboldt heeft de resultaten van deze reis be- 

 schreven in zijn: Asie centrale, recherches sur les chaines de montagnes 

 et la climatolngie comparée, 3 dl. 1843. 



De groote omwentelingen van het jaar 1830 gaven aan humboldts 

 werkzaamheden eene meer politieke rigting , die hem echter niet ver- 

 hinderde met zijne wetenschappelijke navorschingen ijverig voort te 

 gaan. De oude tak van het Bourbonsche vorstenhuis werd van den 

 troon geworpen en lodewijk philip, het hoofd der Orleansche vor- 

 stenfamilie, daarop geplaatst. Humboldt werd door koning fkederik 

 WILLEM in naar Parijs afgevaardigd om het nieuwe bewind te er- 

 kennen en van daar politieke berigten naar zijn hof over te zenden. 

 Vijf malen in de volgende twaalf jaren werd zulk een last hem op- 

 gedragen, en bij elke zending was hij gehouden vier of vijf maanden 

 zijn verblijf in Parijs te nemen. Dat hij echter niet in gebreke bleef 

 ook in dien tijd van diplomatieke werkzaamheden zijne vrije uren 

 aan wetenschappelijken arbeid te wijden, bleek uit het werk, hetwelk 

 in dien tijd door hem in het licht werd gegeven: Examen critique de 

 rhistüire de la géographie du nouveau continent et des progrès de Hastrono- 

 mie nautique aux quinzième et seizième siècles, Paria 5 t. 1835 — 1838, 



