ALEXANDER VON HUMBOLDT. ' 278 



hem. Hij was in 1820 naar het binnenland van Paraguay vei'trokken , 

 waar hij theeplantaadjes aangelegd en eene kolonie van Indianen ge-- 

 sticht had. Hier werd hij door den Dictator van Paraguay, de 

 FRANCIA, in 1821 gevangen genomen, die zijne theeplantaadjes al lang 

 met afgunst had beschouwd. De francia zond hem als geneesheer 

 van het garnizoen in eene vesting, waar hij zijne plantkundige naspo- 

 ringen kon voortzetten. Zoodra hijmboldt het berigt van deze geweld- 

 dadigheid, aan zijnen vriend gepleegd, vernam, wendde hij , ondersteund 

 door CANNiNG en den Engelschen zaakgelastigde te Buenos- Ayres , 

 pogingen aan om voor zijnen vriend de vrijheid te verkrijgen. Maar 

 deze pogingen hadden in Paraguay geen gunstig gevolg. Eerst in 

 1829 vernam men, dat bonpland weder in vrijheid gesteld en naar 

 Buenos-Ayres teruggekeerd was. Later vestigde hij zich met zijn 

 gezin te San Borja, een klein vlek van den staat Paraguay. Terug 

 getrokken van de wereld, hield hij zich geheel met botanische onder- 

 zoekingen bezig. HuMBOLDT onderhield echter de briefwisseling met 

 hem. In eenen brief van 25 Deccember 1853 schrijft bonpland aan zijnen 

 vriend : » Hoe zal ik u de vreugde schilderen , die mij na zoo lang- 

 durig gemis uw lieve, hartelijke brief verschaft heeft. Het is zeer 

 smartelijk, wanneer men zoo vele jaren te zamen geleefd en te zamen 

 gearbeid heeft, elkander nog niet eenmaal te kunnen zien. Hoe le- 

 vendig zouden wij ons de eerste indrukken bij onze aankomst in de 

 keerkringslanden , de omstreek van Cumana, de Guayqueri-Indianen , 

 den nacht op den Cocollar, de marschen in de wouden van Caripe, 

 ons met veel vreugde vermengd lijden aan de oevers van den Orinoco 

 en Rio Negro en Cassiquiare herinneren ! Mij is dat alles nog zoo frisch 

 in het geheugen, dat ik daaruit de geheele reis eenvoudig, maar 

 naauwkeurig zou kunnen opschrijven. En toch heb ik den 29sten 

 Augustus 1851 mijnen 81 sten verjaardag gevierd." 



Bonpland hoopte zijne verzamelingen en aanteekeningen in orde te 

 brengen en zelf naar Pai'ijs te vervoeren , dan nog eenmaal zijnen 

 dierbaren vriend in de armen te sluiten, zich met den stand der we- 

 tenschap in Europa bekend te maken, een nieuwen voorraad boeken 

 aan te koopen en eindelijk naar de bekoorlijke oevers van den Uruguay 

 terug te keeren, ten einde daar van den tooverglans eener prachtige 

 " 1859. 18 



