276 ALEXANDER VON HUMBOI.DT. 



Het is bekend met welk een enthusiasmus dit bewonderenswaardig 

 werk in Duitschland is ontvangen. Spoedig werd bet, ten deele onder 

 Hdmboldt's eigene medewerking, bijna in alle talen van Europa over- 

 gezet. Één van de meest geachte Engelsche bladen sprak er het vol- 

 gende oordeel over uit: «Wanneer in dit oogenblik de republiek der 

 geleerden haren staatsvorm veranderen en een souverein moest kiezen , 

 zoo zouden aan dezen buitengewonen man de schepter en de kroon des 

 verstands toekomen. Als men sedert eene halve eeuw de opmerk- 

 zaamheid van Europa op zich heeft gevestigd; als men met zooveel 

 moeite en geluk de grondigste onderzoekingen heeft voortgezet , zoodat 

 men de grenzen van het menschelijke weten over eene belangrijke ruimte 

 vermogt uit te breiden ; als men de waarheid onder alle hemelstreken 

 opgezocht, als men de natuur zelve met alle krachten bekampt heeft, 

 om eenige van hare geheimen uit te vorschen , dan heeft men het 

 buitengewone regt verkregen, om bij zijn leven zoo behandeld te wor- 

 den, als of reeds de dagen der eeuwige rust waren gekomen. De 

 loopbaan van hümboldt , die thans zes en zeventig jaar oud is , is 

 ongetwijfeld voleindigd; de Kosmos is in zekeren zin zijn wetenschap- 

 pelijk testament. De nakomelingschap is reeds voor hem begonnen." 



Sedert dit werk van hujiboldt verschenen was , werd hij de man , 

 op wien aller oogen waren gevestigd. Behalve de eerbewijzen , die 

 hem te Pai-ijs en te Berlijn van alle zijden betoond werden , zochten 

 vreemdelingen uit alle oorden der wereld hem op. Hij werd in eene 

 eindelooze briefwisseling naar alle zijden heen gewikkeld , zoodat het 

 inderdaad verbazing wekt, hoe hij bij de buitengewone belemmeringen, 

 die zijn verkregen roem hem veroorzaakte, nog tijd kon vinden, eene 

 onderneming met grondigheid en smaak ten einde te brengen , tot 

 welker uitvoering men anders stille afzondering volstrekt noodig zoude 

 rekenen. 



Willen wij een blik slaan in het gewone leven van den wereld- 

 beroemden grijsaard, wij kunnen dit niet beter doen, dan door het een en 

 ander over te nemen uit een berigt, dat de Noord-Amerikaansche reizi- 

 ger BAYARD TAYLOR, aiiugaande zijn bezoek bij hümboldt in den 

 herfst van 1856, in één der New-Yorker dagbladen plaatste: 



» Ik ging naar Berlijn," zegt hy, » niet om daar museums en galerijen, 



