278 ALEXA.NBER VON HUMBOLBT. 



dan gewoon te spreken, daar zijn gehoor niet meer zoo goed was als 

 voorheen." 



«Terwijl ik den majestuensen ouden man aanzag, kwamen mij de 

 woorden van tennyson over avashington in het geheugen: »o good 

 gray head, which all men know ," (o edele grijsaard , dien iedereen kent). 

 De eerste indruk , dien humboldt's gelaatstrekken maakten , is die van 

 eene groote en warme raenschelijkheid. Zijn massief voorhoofd, be- 

 laden met de opgetaste wetenschap van bijna ééne eeuw , steekt voor- 

 uit en overschaduwt, als eene rijpe korenaar, zijne borst; doch als 

 men daaronder ziet, treft men een paar klare, blaauwe oogen aan, 

 met de rust en helderheid van een kind. Uit deze oogen spreekt 

 die waarheidsliefde des mans, die onsterfelijke jeugd des harten, 

 die de sneeuw van zevenentachtig winters zoo wel doen passen voor 

 zijn hoofd! Men krijgt bij den eersten blik vertrouwen en men ge- 

 voelt, dat hij ook ons vertrouwen schenken zal, als wij het waardig 

 zijn. Ik was hem genaderd met een natuurlijk gevoel van eerbied, 

 maar binnen vijf minuten gevoelde ik , dat ik hem lief had en even- 

 zoo openhartig met hem spreken kon , als met eenen vriend van mijne 

 eigene jaren. Zijn neus, mond en kin bezitten het zware teutonische 

 karakter, welks reine type steeds eene vrolijke eenvoudigheid en 

 regtschapenheid vertoont." 



»Ik was verrast door de lijdende uitdrukking van zijn gelaat. Ik 

 wist wel, dat hij gedurende het laatste jaar dikwijls ongesteld was, 

 en men had mij gezegd, dat de kenteekenen van zijne hooge jaren 

 zich begonnen te vertoonen; echter zou ik hem niet meer dan vijfen- 

 zeventig gegeven hebben. Hij heeft weinige en kleine rimpels , en zijne 

 huid is week en zacht, zooals men het zelden bij bejaarde lieden aan- 

 treft. Zijn haar, hoewel sneeuwwit, is nog rijk, zijn gang langzaam, 

 maar vast , en zijn voorkomen druk en vol beweging. Hij slaapt slechts 

 vier uren van de vierentwintig , leest en schrijft zijne dagelijksche 

 briefwisseling en laat zich niet de geringste omstandigheid van eenig 

 belang uit een deel der wereld ontsnappen. Ik kon niet bemerken, 

 dat zijn geheugen , de geesteskracht , die het eerst begint te vei-min- 

 deren, iets geleden had. Hij spreekt snel, met het grootste gemak, 

 zonder ooit om een woord in het Duitsch of Engelsch verlegen te 



