282 ALEXANDER VON HÜMBOLDT. 



nacht naar Tegel vervoerd, om daar in het park ter ruste gelegd te 

 worden. Daar , waar op eene zwarte granietzuil het door thorwald- 

 sen's meesterhand uit wit marmer gebeitelde beeld der v hoop" stasA , 

 rust hij aan de zijde van zijnen broeder en diens gade. Die i'ust- 

 plaats zal zeker nog lang de plek zijn, waarheen men ter bedevaart 

 zal gaan om met eerbied en bewondering te gedenken aan één der 

 sieraden van ons geslacht. 



Het is voorwaar een verheven schouwspel het leven van eenen 

 waarlijk grooten man over zulk eene aanzienlijke tijdruimte te kunnen 

 volgen. Menigeen , in wien zich de heerlijkste talenten vertoonden , 

 werd midden uit zijne loopbaan weggerukt, eer zij nog tot volkomene 

 ontwikkeling waren gekomen , — aan een schoonen , veel belovenden 

 boom gelijk, die wordt omgehouwen, als hij pas begonnen is vruchten 

 te dragen. Zoo was het met humboi-dt niet. Was hij vau nature 

 begaafd met den heerlijksten aanleg en de uitstekendste talenten, de 

 plaats, die hij in de maatschappij bekleedde, de gunstige omstandig- 

 heden, onder welke hij verkeerde, zijn rijkdom en stand, die hem 

 met de grootste mannen van zijn tijd in aanraking bragten, — alles 

 werkte mede om wat de natuur hem had geschonken tot volledige 

 ontwikkeling te brengen. De hooge ouderdom , dien hij bereikte , zon- 

 der dat de krachten van ligchaam en geest daardoor gebroken werden, 

 stelde hem in staat de rijkste vruchten van zijnen arbeid in te oogsten. 

 Zoo kon hij het zeldzame voorbeeld geven van eene voltooijing van 

 geestesontwikkeling, van een omvang van wetenschap, van eenen rijk- 

 dom van ervaringen, die hem de bewondering zijner tijdgeuooten en 

 eenen onsterfelijk en naam bij het nageslacht heeft verworven ^). 



') Mei opzigt tot de bijzonderheden van humboldt's leven , hebben wij onder 

 anderen veel dienst gehad van een onlangs in het licht verschenen werkje van Dr. 

 ■w. F, A. ziMMERMANN , dos Eumboldts Biich. 



