284 DE MOL EN ZIJN ONDERAARDSCH HülS. 



Hoewel de mol meer dan 1000 jaren lang bekend is, heeft men 

 toch eerst sedert ruim 30 jaren geleden gezien, dat er in het zuiden 

 van Europa eene afwijkende soort leeft , de zoogenaamde blinde mol , 

 Talpa caeca, die echter ook niet blind is, maar slechts zeer kleine , niet 

 voor verwijding vatbare gaatjes heeft in de dunne huid, die zijne oogen 

 bedekt. Ook in het oosten van Azië leven, volgens blasius, twee andere 

 soorten, de Talpa loogura in Japan, en de Talpa micrura in Nepal. De 

 gewone mol leeft in het midden en het noorden van Europa , zelfs in 

 Siberië tot aan de oevers van de Lena. In Schotland vindt men den 

 mol slechts in het zuidelijke gedeelte, maar in Ierland, op de Orkneys 

 en op Shetland heeft men nog geen mol aangetrofl'en. In Zweden 

 leeft hij zelfs tot aan het Dovregebergte , en in Rusland tot aan de 

 oevers van de Dwina. De zuidelijke grens van den mol in Europa is 

 de Alpenketen. 



De mol houdt zich bij voorkeur op in vette, losse aarde; in een 

 bodem, die vochtig genoeg is om hem genoegzamen voorraad van zijn 

 voornaamste voedsel, regenwormen, te verschaffen, en die toch niet 

 te veel water bevat om hem in gevaar te brengen van in zijn hol of 

 in zijne loopgraven te verdrinken, of hem hinderlijk te zijn in zijnen 

 onderaardschen arbeid. Vóór dat het winter wordt, of wel als zijne 

 jagtvelden overstroomd worden, verlaat bij niet zelden zijne woonplaats, 

 om die onder gunstiger omstandigheden weder op te zoeken. 



Van al onze inlandsche dieren , die in de aarde wonen , maakt de , 

 mol zekerlijk de kunstigste en meest zamengestelde gangen, en die 

 kunstige loopgraven moet hij niet slechts aanleggen om in staat te zijn 

 van voldoening te verschaffen aan zijn onverzadelijken eetlust, maar 

 ook om veilig te zijn voor gevaren van allerlei aard, die hem bedreigen. 

 Het kunstigste van al zijne werken is evenwel dat gedeelte wat zijn 

 leger of zijn hol genoemd mag worden. Wij willen trachten dat leger 

 en die gangen wat nader te beschrijven. 



Meestal is de plaats, waar het leger is, van buiten moeijelijk te 

 herkennen, het is gewoonlijk onder boomwortelen , onder een muur 

 enz. aangelegd. VeeUijds is het vrij ver van zijn gewoon jagtveld 

 verwijderd, en altijd is het met dat jagtveld verbonden door een vrij 

 langen, gewoonlijk regt loopenden loopgang. Als de eigenlijke woning 



