286 DE MOL EN ZIJN ONDEKAARDSCH HUIS. 



De wanden der kamer en van de daarbij behoorende gangen zijn 

 zeer vast en digt ineen gedi-ukt. In de kamer heeft de bewoner zich 

 eene ligplaats gevormd uit jonge grasblaadjes, mos, fijngekaauwde 

 stoppels enz. , die allen van de oppervlakte der aarde afkomstig en 

 door het dier daarheen gebragt zijn. Zoodra hij gevaar van boven 

 bemerkt , schuift hij zijn bed op zijde , en ontvlugt door den beneden- 

 sten gang ; nadert hem een vijand van onderen of van ter zijde , dan 

 ontvliedt hij door een van de schuins naar boven loopende gangen , 

 die in den kleinen kringgang uitloopen. Die woning dient den mol 

 tot slaap- en rustplaats , en altijd is hij ook daarin te vinden , als hij 

 namelijk niet op de jagt is. 



De groote gang, die het leger met het jagtveld verbindt, is wijder 

 dan het hgchaam van den mol dik is, zoodat deze er vi'ij gemakkelijk 

 en vlug door heen kan loopen. Die gang is boven de aarde te her- 

 kennen , door dat de bodem daar een weinig ingezakt is, en de plan- 

 ten er boven verkwijnen en verdorren, omdat de wortels losgemaakt 

 zijn. De aarde is boven dien gang niet opgeworpen, omdat de mod- 

 der slechts als ter zijde geschoven en zeer vast en digt ineen gedrukt 

 wordt. Niet zelden wordt die loopgang ook gebruikt door spitsmui- 

 zen, veldmuizen, padden enz., die echter zeer oppassen moeten om 

 den mol daarin niet te ontmoeten, wijl in dat geval hun leven niet 

 zeker is. Zulke loopgangen zijn niet zelden van dertig tot vijftig 

 ellen lang. Het jagtveld ligt dus vrij ver van de woning af. Dat 

 zoogenaamde jagtveld wordt dagelijks door den mol in alle bedenke- 

 lijke rigtingen doorwoeld en doorki-uist. De loopgraven, die de mol 

 hierin maakt, dienen slechts voor dadelijk gebruik en wel tot het 

 opzoeken van voedsel, zij worden dus niet bevestigd, maar de losge- 

 wroette aarde wordt van tijd tot tijd op hoopen opgeworpen, en zoo 

 geven die welbekende molshoopen de rigting aan, waarin die loopgi-a- 

 ven door het jagtveld loopen. Gewoonlijk bezoekt de mol zijn jagt- 

 veld driemaal op eenen dag, 's morgens vroeg, 's middags en 's avonds. 

 Hij moet dus, daar hij telkens na geëindigde jagt weder naar zijn 

 leger terugkeert, zes maal 's daags door den loopgang heengaan, en 

 gevolgelijk is het niet moeijelijk hem te vangen, als de rigting van 

 dien gang bekend is. 



