DE MOL EN ZIJN ONDEEAARDSCH HUIS. 287 



Behalve in den paartijd bewoont elke mol eenzaam ziji) eigen huis 

 en duldt er geen bezoeker in. Hij vecht met andere mollen of mui- 

 zen, die er toevallig of met opzet inkomen, op dood en leven en eet 

 den overwonnen indringer terstond op. Maar in den paartijd zoekt 

 de mol een wijfje op, en dan vecht hij met zijne gelijken, zoodra er 

 een is die eveneens moeite doet om het wijfje te verkrijgen. Vooraf 

 graaft hij gangen gelijk aan die in zijn jagtveld, met hier en daar op- 

 geworpene aardhoopen, en sluit het wijfje in zulk een gang op, vóór 

 dat hij met zijnen medeminnaar gaat vechten. Dan keert hij naar 

 zijnen vijand terug en zoodra beiden den gang tot eene kampplaats 

 verwijd hebben, begint een gevecht, dat niet eindigt vóór dat een van 

 beiden dood is, of de vlugt neemt en , het wijfje aan den overwinnaar 

 overlaat. Ondertusschen tracht het opgeslotene wijfje te ontvlugten, 

 en graaft daartoe nieuwe loopgraven, totdat het door het mannetje 

 achterhaald en terug gebragt wordt. Nadat er zoo verscheidene ge- 

 vechten geleverd zijn, en het wijfje ten laatste aan het mannetje 

 gewoon geworden is, graven zij te zamen een nest, meestal op eene 

 plaats , waar drie of meer loopgraven bijeen komen , zoodat er gelegen- 

 heid bestaat om naar alle kanten heen te vlugten als er gevaar is. 

 Het nest wordt met mos, gras enz. gevoerd en het wijfje legt daarin, 

 van half April tot in Junij, drie tot vijf, en zelden zes tot zeven 

 jongen , die eerst geheel kaal en blind zijn , en welker ooren ook nog 

 niet geopend zijn. Binnen vijf weken zijn zij reeds half zoo groot 

 als de ouden, doch zij verlaten daarom het nest nog niet. Op dezen 

 leeftijd worden de jongen slechts dan in de loopgraven aangetroffen, 

 als de moeder gedood is en de honger hen drijft om haar op te zoeken. 

 Hét lievelingsvoedsel van den mol bestaat uit regenwormen, minder 

 gaarne eet hij insekten, larven van insekten, slakken enz. Niet zel- 

 den echter verslindt hij ook muizen, hagedissen, kikvorschen enz. 

 Meermalen heeft men gezien , dat een kikvorsch door eenen mol bij de 

 achterpooten gegrepen en in de aarde getrokken werd, waarbij het 

 slagtoffer dan een klagend geluid liet hooren. In de gevangenis eten de 

 mollen alles wat men hun van dierlijk voedsel voorwei-pt, doch plant- 

 aardig voedsel versmaden zij geheel. Mollen, welke zonder eten bij 

 elkander opgesloten worden, verslinden elkander totdat er ten laatste 



