DE MOL EN ZIJN ONDERAARDSCH HUIS. 289 



gewelf, versperren, en daardoor vallen de losse papiertjes van de 

 stengels af en op den grond. Het blijkt daaruit, dat de mol dan even 

 zoo snel loopt , als een paard in den draf. 



Hoezeer het niet te ontkennen is, dat de mol veel schade aan de 

 planten doet , omdat hij de wortels los maakt , zoo doet hij aan den 

 anderen kant toch ook veel voordeel, door het vernietigen van vele 

 dieren, welke op andere wijze aan de planten nadeel doen. Als hij 

 zich evenwel in te groot getal vermenigvuldigt, doet hij ongetwijfeld 

 meer nadeel dan voordeel, en daarom vangt men hem ook op onder- 

 scheidene wijzen, door strikken, vallen, door op hem te schieten, 

 door een schietgeweer zóó te stellen, dat hijzelf het doet afgaan, door 

 hem met eene spade uit zijne loopgraaf op te ligten en dood te slaan , 

 enz. Het beste middel om den mol van bepaalde plaatsen, b. v. 

 bloembedden, broeibakken enz. af te weren, bestaat hierin, dat men 

 die plaatsen omringt met eenen rand van doornige takken of andere 

 spitse voorwerpen, een voet of drie diep in den grond te steken ; 

 zoodra de mol daaraan zijn neus verwondt, sterft hij. 



De mol heeft, behalve in den mensch, vijanden in verschillende 

 viervoetige dieren, vogels en kruipende dieren. Verscheidene roof- 

 vogels loeren op hem als hij zijne aardhoopen opwerpt, en halen hem 

 met hunne scherpe klaauwen uit den grond: de ooijevaar doet het 

 zelfde, maar vangt hem met den bek. Wezels, hermelijntjes en marters 

 dringen in zijne loopgangen, en verrassen hem in zijne legerplaats, 

 en ook slangen weten die wegen zeer goed te vinden. De huid van 

 den mol geeft een zeer zacht, glanzig en fraai bont, en om die reden 

 wordt hij in het oosten van Europa en het westen van Azië veel 

 gevangen. 



Behalve de beide bovengenoemde Aziatische soorten van mollen , die 

 slechts' in zulke ondergeschikte punten van onzen Europeschen mol ver- 

 schillen , dat de vermelding daarvan hier overtollig genoomd mag wor- 

 den, bestaan er in Afrika en Amerika een paar soorten, die wij met 

 een kort woord ten besluite willen gedenken. De Amerikaansche kort- 

 staartige stermol, Condylura macrura, leeft vooral in Pensylvanië en de 

 staten die daarom heen liggen. In vorm van ligchaam en pooten en 

 ook in levenswijs gelijkt hij zeer op den gewonen mol, evenwel is hij 



