SEPTMONCEL. 313 



verdex- te gaan, zoo ongelijk is er de weg en het voetpad, dat tusschen 

 de huizen naar de kerk loopt. Doch die ruwe steenen en die door den 

 regen veroorzaakte uithollingen deren de inwoners niet ; de reiziger , 

 aan wien wij dit berigt ontleenen, was er op eenen Sacramentsdag, 

 maar niet alleen de kerkgangers , ook eene plegtige processie traden 

 over de hoogten en laagten met hetzelfde gemak als hadden zij eene 

 effen geplaveide straat onder de voeten. Men moet het slechts gewoon 

 zijn ! Had men er ook behoefte aan beter straten , dan kon er ligt 

 het gemeente-bosch in de nabijheid voor aangesproken worden, dat op 

 eene waarde van 400,000 Ir. begroot wordt. Maar de ISeptraoncellers 

 hebben ook in dit opzigt weinig behoeften. 



Het, plaatsje heeft omtrent 1400 inwoners, die, even als de inge- 

 zetenen van een aantal omliggende buurten, gezamenlijk ten getale 

 van omtrent 3500 zielen, hoofdzakelijk hun bestaan vinden in het slij- 

 pen en polijsten van echte en valsche edelgesteenten , alleen diamanten 

 uitgezonderd. Men vindt er echter niet, zoo als te Amsterdam de dia- 

 mantslijperijen zijn, nette, doelmatig ingerigte, van stoomkracht vooi'- 

 ziene werkplaatsen in het groot; maar elke Septmonceller werkman 

 arbeidt in zijne eigene woning, in het klein, met hoogst eenvoudige 

 werktuigen. Met behulp van deze worden niet alleen de door de 

 natuur voortgebragte edelgesteenten bewerkt tot alle vormen , in welke 

 de juwelier ze begeert te ontvangen, maar ook dezelfde bewerking 

 toegepast op die voortbrengselen der kunst , in welke men het thans 

 zoo ver heeft gebragt, dat het echte van het nagemaakte slechts door 

 het geoefende oog van eenen kenner te onderscheiden is. Daar dien 

 ten gevolge het dragen van 't geen althans den schijn van juweelen 

 heeft, in onze dagen binnen het bereik is van duizenden, die zich het 

 aanschaffen van dergelijke kostbaarheden vroeger moesten ontzeggen, 

 heeft daardoor de arbeid, die te Septmoncel wordt uitgeoefend, eene 

 ongeloofelijke uitbreiding gekregen, zoowel wat de voorwerpen zelve, 

 als de wijzen van bewerking betreft. Het ligt dan ook in den aard 

 der zaak , dat men in die eenvoudige houten hutten , ginds op het 

 Jura-gebergte , beter wordt ingelicht aangaande de eigenschappen der 

 edelgesteenten en van 't geen men er voor wil doen doorgaan, dan in 

 het beste mineralogische kabinet, waar alles liggen blijft in den toe- 



