314 SEPTMONCEL. 



stand , waarin de verzameling werd aangelegd. Het is voorzeker on- 

 mogelijk, door eenen oppervlakkigen blik op de voorwerpen en hunne 

 bearbeiding te leeren oordeelen over het gewigt , de hardheid en de 

 kleur, drie eigenschappen, die men in het nagemaakte trsKjht te ver- 

 eenigen overeenkomstig het echte gesteente, maar waarvan de eene 

 dooi-gaans niet dan ten koste van eene andere verkregen wordt. Maar 

 men leert zich toch aldus een algemeen denkbeeld vormen van de 

 voornaamste aldeelingen in dit belangrijk vak der mineralogie, al brengt 

 men het niet tot keunis van die onderscheidingen, welke slechts voor 

 de scheikunde bereikbaar zijn , of tot ervarenheid in het opmerken 

 van datgene, waartoe een geoefend handelsoog gevorderd wordt. En 

 zijn de tijden voorbij , in welke eene wetenschap , die met alchymie 

 en astrologie op ééne lijn te stellen is, sonunige geheimzinnige 

 eigenschappen en werkingen in verschillende edelgesteenten vond, — het 

 is voor niemand onverschillig, althans iets te weten aangaande voor- 

 werpen , welker gebruik zoo algemeen is geworden. Wij moeten er iets 

 van zeggen , ook ten einde in het licht te stellen , hoe groot de ver- 

 scheidenheid is, die zich in den hoofdarbeid der Septmoncellers doet 

 kennen. 



Eene eenvoudige verdeeling , tot dit doel de geschikste , onderscheidt 

 niet minder dan elf soorten van steenen. Tot de eerste behooren de 

 kleurlooze, namelijk de diamant (doch deze wordt , als gezegd , in het 

 Jura-dorp niet verwerkt) , de zoogenoemde witte soorten van den saffier 

 en den topaas , benevens allerlei bergkristal. Daarop volgen de roode 

 steenen, waartoe behooren: de talrijke familie der robijnen, de hardste 

 edelgesteenten na den diamant , voorts de granaat en de roode toer- 

 malijn, welke laatste ligtelijk voor een robijn kan worden aangezien. 

 In de derde plaats de blaauwe steenen, met name al de niet kleur- 

 looze saffieren , de beryl of zee-agaat , en zekere soort van toermalijn. 

 Ten vierde de groene steenen , als : allerlei smaragden , uit Peru , 

 uit Brazilië, uit het Oosten, alsmede de chrysopraas. Tot de vijfde 

 klasse rekent men de groen-blaauwe of blaauw-groene steenen, waar- 

 toe slechts twee soorten behooren : de Oostersche en de Siberische zee- 

 agaat, beiden, vooral de eerste, dikwijls in den handel voorkomende. 

 De zesde plaats wordt ingenomen door de talrijke soorten van gele 



