SEPTMONCEL. 315 



steenen , te weten : de Oostersche en Braziliaansche topazen , de zoo- 

 genoemde narcis-zee-agaat , de zoogenoemde gele diamant van Ceylon, 

 die , wanneer hij zeer licht van kleur en tevens zeer doorschijnend 

 is, wel eens voor een diamant wordt aangezien en er dikwijls voor 

 verkocht is. Ten zevende noemen wij die steenen van gemengd 

 groene en gele kleur, waartoe behooren: zekere soort van smaragd 

 en de Oostersche chrysoliet, die vroeger in Engeland zoo gezocht 

 was. Tot de achtste soort behooren de violetkleurige steenen, met 

 name de amethisten, zoowel de fraaije Oostersche, als de gewone. 

 Tot de negende die steenen , welker kleur eene mengeling is van licht 

 rood en bruin , namelijk : de hyacinth en eene soort van granaat. Tot 

 de tiende de steenen met een weerschijn, te weten: de opaal, de 

 goud- of zonne- en de maansteen, van welke de tweede zeer zeld- 

 zaam is en doorgaans in namaaksel voorkomt. Tot de elfde eindelijk 

 die steenen , welke op het oog de minst schitterende zijn , maar bij 

 welke men de meeste verscheidenheid vindt, namelijk de ondoorschij- 

 nende, met name: de turkois, de agaat, de jaspis, de cornalijn en 

 meer anderen. Bijna al deze steenen worden door kunst nagemaakt , 

 en dat wel op verschillende wijzen. De meest gebruikelijke is die, 

 welker voortbrengsel den minsten prijs geldt, namelijk glas, aan het- 

 welk men zoo na mogelijk de kleur van den nagemaakten steen heeft 

 gegeven; die, waarbij een dun schijfje van den echten steen op 

 een namaaksel wordt vastgehecht, hetgeen door eene bekwame hand 

 vooral aan granaten een bedriegelijk voorkomen van echtheid geeft ; 

 en eene scheikundige bewerking van grondstoffen , die eenigermate 

 het werk der natuur nabootst en waarvan de bekwame ebelman , in der 

 tijd directeur van de porcelein-fabriek te Sèvres, zulke van het echte 

 bijna niet te onderscheiden' proeven heeft geleverd. 



De werklieden te Septmoncel ontvangen de te bewerken steenen 

 ruw van menschen , die er hun bestaan in vinden ze op te koo- 

 pen en ze na de bearbeiding onmiddellijk of door de tweede hand aan 

 de juweliers te verkoopen. De werkman weet in zijne afgelegene berg- 

 hut volstrekt niet wat de juwelier met eiken steen voorheeft, hij 

 volgt alleen de bestelling, die hem gedaan is. Doch de besteller moet 

 het ook niet zelden aan het oordeel van den slijper overlaten , hoe hij 



