DE PLANTENGROEI OP HET EILAND 

 K O R S I K A '). 



Het eiland Korsika heeft eenen rijken en kennelijken plantengroei , als 

 het middelpunt uitmakende van de zoo schoone vegetatie van het groote 

 bekken der Middellandsche zee. Talrijke geurige Liphhemen (Labiées) 

 en bevallige Anjelierbloemigen [Caryophyllées) vervullen de lucht met hare 

 balsemgeuren , nagenoeg in elk gedeelte des jaars. De planten van 

 Korsika staan in verband met die van Spanje, Italië, het Zuiden van 

 Frankrijk en het Noorden van Afrika. Aan de hellingen der bergen 

 vindt men eenige zeer schoone wouden, en daarenboven onmetelijke 

 bosschen van de eetbare of tamme kastanje. Olijfplantaadjes omkran- 

 sen de heuvelen en dalen af in de dalen, die naar de zeezijde zich 

 openen 2). Overal , zelfs op de ruwe en rotsachtige kanten der hooge 

 bergen , slingeren zich de wijnranken en ooftboomgaarden. Vruchtbare 

 vlakten, goudgeel van de rijke oogsten, strekken zich langs de kust 

 uit. Tarwe en rogge versieren hier en daar de hellingen der bergen 

 en steken met hun blij groen op eene fraaije wijze af tegen het don- 

 kere groen der bosschen of de kale rots der gebergten. Ahornen 

 (eschdoornen) en walnoten tieren, even als de kastanje, welig in de 

 dalen zoowel als in de hoogere streken , — de cypres en de zeepijn 

 alleen in de lagere oorden. De wouden bestaan voor een goed deel 

 uit kurkboomen en altoos groene eiken. De Aard^ezieboom {Arhutus) 

 en de Mirth groeijen tot goede boomen op. De wilde olijf en peer 



') Naar marmocchi , in het weinig bekend werk van gregobius , Conica ^ 

 Stuttgart 1854, I, p. 128—131. Zie Botanische Zeitung 1855, p. 772—774. 



') Langs de gansche Middellandsche zee wast de olijf op de naar zee toe afhel- 

 lende zijden der bergen en in de naar zee gewende dalen; nagenoeg niet, noch in 

 Europa, noch in Noordelijk Afiika, daar, waar hooge bergruggen den invloed der 

 zee afsluiten. 



