328 DE TWEE GEWIGTIGSTE NEDERLANDSOHE "^ 



het groote voordeel van beelden te doen ontstaan, die geen gekleurde 

 randen hebben en daardoor veel scherper zijn , dan die , welke door ge- 

 wone glazen lenzen zijn gevormd. Echter kent men thans ook een middel 

 om deze gekleurde randen te doen verdwijnen , daarin bestaande , dat 

 men de voorvverplens zamenstelt uit twee lenzen , die elk uit eene 

 eigene glassoort zijn «vervaardigd. Zulke lenzen noemt men dan « achro- 

 matische" d. i. kleurschiftinglooze. Door twee of drie zoodanige achro- 

 matische lenzen tot een stelsel te vereenigen, kan de scherpte en hel- 

 derheid van het daardoor gemaakte beeld in een mikroskoop nog meer 

 verbeterd worden. Eindelijk bezigt men, in plaats van een enkei 

 oogglas, twee lenzen, die vereenigd werken, of ook drie of vier, wan- 

 neer men namelijk , zoo als in een gewonen verrekijker voor aardsche 

 voorwerpen, deze in hunne ware rigting en niet omgekeerd wil zien. 



Daar het geenszins mijn oogmerk is hier de theorie van verrekijkers 

 en mikroskopen uiteen te zetten , maar alleen aan den in natuurkundige 

 zaken geheel ongeoefenden lezer eenig denkbeeld te geven van hunne 

 inrigting en van de wijze , waarop zij werken , zoo moge deze zeer 

 oppervlakkige beschouwing voor ons doel voldoende zijn. Daaruit toch 

 blijkt , dat de eerste stap , die eenmaal tot de uitvinding van deze en 

 vele andere optische werktuigen zoude leiden , moest bestaan in de 

 vervaardiging van bolle en holle lenzen uit glas of eenig ander door- 

 schynend ligchaam. 



Zien wij derhalve wat de geschriften en overblijfselen der oudheid 

 leeren aangaande den eersten oorsprong dezer kunst. 



De kunst om lenzen te slijpen is hare geboorte verschuldigd aan 

 eene veel vroegere kunst, waarvan de oor.sprong zich geheel in den 

 nacht der oudheid verliest. Die kunst is het steenslijpen in het alge- 

 meen. Reeds aan de oudste Oostersche volken , waarvan de geschie- 

 denis gewaagt, alsmede aan de Egyptenaars en Phoeniciërs bekend, 

 ging deze kunst later ook over naar Griekenland en Italië. Nog 

 worden de Intagli en Cameën , die het voortbrengsel eener kunst- 



