342 DE TWEE GEWIGTIGSTE NEDERLANDSCHE 



«evnde ofte intentie, onder handen was hebbende, 't gesigt van den 

 ««^henen die 't zelve was gebruykende konde uitstrekken, in zulker 

 «voegen, dat men daarmede zeer bescheidelijk dingen konde zien , 

 »die men anders, mids de distantie ende verheydt der plaetsen, niet 

 iiof gansch duister ende zonder kennisse ofte bescheiden zoude kunnen 

 «zien , 'twelk hij suppliant vermerkende , heeft hem principaarlijk naar 

 • dier tijdt geo effent , omme 'tzelve nog te verbeeteren, ende eindelijk 

 »zoo verre gebragt, dat men met zijn instrument een dingh zoo verre 

 «kan zien, ende klaar bekennen, als met het instrument aan H. E. 

 )/D. Mocf. onlangs verthoont bij een borgher en brillemaker te Middel- 

 ))burg, volgende het oordeel van Zijne Excellentie en anderen, die de 

 «respective instrumenten tegens malkanderen hebben beproeft." Na 

 gezegd te hebben, dat hij zich in staat acht en voornemens is zijn 

 instrument nog verder te verbeteren, eindigt hij zijn request mede 

 met een verzoek om octrooi of eene belooning , » in aanzien van de 

 «nutheydt ende dienste van de voorsz. inventie voor 't gemeene Va- 

 » derland." 



Jacob adriaansz. metius behoorde tot een geslacht, dat verschei- 

 dene uitstekende wiskunstenaars heeft opgeleverd. Zijn vader, adri aan 

 ANTHONiESZ., die als ingenieur gedurende het beleg zijner vader- 

 stad Alkmaar , en later door het aanleggen van verscheidene vestingen 

 den lande gewigtige diensten bewees , werd , nadat de Spanjaarden 

 genoodzaakt waren geweest dit beleg op te breken , tot bm-gemeester 

 dier plaats benoemd. In de geschiedenis der wiskunde is zijn naam 

 vooral bekend door de aan hem verschuldigde bepaling van de rede 

 des omtreks tot de middellijn des cirkels, van 355 tot 113. Van zijne 

 vier zonen, die allen in de wiskunde bedreven waren, heeft zich de 

 tweede het meest beroemd gemaakt. Zijn eigenlijke naam was adriaan 

 ADRIAANSZ., volgens de gewoonte dier tijden om de doopnamen van 

 vader en zoon te vereenigen, doch gedurende zijn verblijf als stu- 

 dent aan de hoogeschool te Franeker, waar hij later hoogleeraar in 

 de sterrekunde werd , nam hij dien van metius aan , een naam , die 

 hem vermoedelijk door zijne medestudenten gegeven was , wegens zijnen 

 ijver voor de meetkunde. Later is deze naam tot die vau liet geheele 



