IETS OVER reuzen; 



DOOR 



H. M. C. VAN OOSTERZEE. 



Onder de opmerkingen , tot welke reeds de oppervlakkigste be- 

 schouwing van de dierenwereld aanleiding geeft, behoort in eene der 

 eerste plaatsen deze , dat er eene vaste verhouding bestaat in de 

 grootte van elke soort , en dat de individuen te minder van die grootte 

 afwijken , naarmate zij meer in den vrijen natuurstaat leven. Gelijk 

 het eerste voor de huishouding der natuur blijkbaar noodzakelijk is , 

 zoo levert het laatste een aanschouwelijk blijk van dat streven naar 

 orde, hetwelk ons een der bewijzen toeschijnt, dat de natuur het werk 

 is van eene redelijke oorzaak. Voorzeker kan men er niet altijd re- 

 den voor nasporen, waarom b. v. de haas noch de grootte heeft van 

 een vos, noch afdaalt tot die van een wezel; maar in het algemeen 

 is het toch waar , dat , indien — om slechts dit ééne te noemen — 

 de mol, die in een etmaal zooveel voedsel noodig heeft als zijne lig- 

 chaamszwaarte bedraagt, de grootte had van de grootste landzoogdie- 

 ren, de natuur al zeer spoedig haren eigen dood sterven zou; gelijk 

 de olifant zeer zeker alles in zijnen omtrek zou ontvolken, indien hij 

 allerlei dierhjk voedsel verslond, en dat naar evenredigheid van zijne 

 grootte. 



Zoo heeft ook wel zeer zeker de mensch eene grootte , die in vol- 

 maakte overeenstemming is met de plaats, welke hij beslaat in de 

 huishouding der natuur, al is de wetenschap niet in staat om zulks 

 in bepaalde vormen te betoogen. Haller heeft hieromtrent de waar- 



