376 IETS OVER REUZEN. 



die zij, als gezegd, hielden voor afstammelingen van de "Nephilim" '). 

 Om een denkbeeld van het schrikwekkend voorkomen dier lieden te 

 geven, heette het: «AVij waren als sprinkhanen in hunne oogeu ," 

 hetgeen 2) te kennen geeft: Wij waren veel kleiner dan zij. Nader 

 aanduiding dan de vergrooting van bange vijanden, is de omstandig- 

 heid, dat er enkele personen uit hun midden optraden , van wie als 

 buitengewoon groot van gestalte melding wordt gemaakt. Nopens 

 OG, een der koningen'') van de Amoriten, stichter van het rijk Basan , 

 wordt verhaald, dat zijne «ijzeren bedstede nog in lateren tijd te 

 Rabba bewaard werd*)." Deze bedsponde had »eene lengte van negen 

 ellen en vier ellen breedte." De ellemaat, anders zoo onbepaald , 

 wordt er bij aangeduid: «naar eens mans elleboog", de lengte van den 

 bovenarm , hetgeen aan de ligplaats van OG eene lengte geeft van 

 tusschen de 9 en 1 voet. Maar was de persoon zelf zoo lang ? Van 

 PER PALM maakt de zeer juiste opmerking, dat deze gevolgtrekking 

 hetzelfde zou zijn , alsof men bv. uiit de grootte der Hunebedden in 

 Drenthe , indien dit grafsteden geweest zijn , de lengte wilde bepalen 

 dergenen , die daar liggen moesten." Dat echter het voorwerp als een 



') Het woord Nuin. XIII: 33 uit Gen. VI: 4 ontleend, Nephilim, stamt al' van 

 een worlelwoord , dat de beleekenis gansch nii't naauwkeui-ig bepaalt. Daar het de 

 beteekenis heeft van vallen, ook in den zin van minder worden dan men vroeger 

 geweest is, zou die zin de opvatting schijnen Ie bevestigen, welke in die Nephilim 

 de afstammelingen ziel van hoogere wezens, althans daarvoor gehouden. Het woord 

 heeft mede de beteekenis van een nedergeworpenc , welke zeker zou worden aange- 

 grepen door ben, die de historie der Grieksehe Titans bij de aant. Gen. VI: 1 — 4 

 als oplossing van het vraagstuk te pas brengen. Het naast bij de waarheid /ijn 

 misschien diegenen, welke den naam afleiden van een Arabisch woord, dat uitzeliing 

 beteckenl en ook in het Arabisch , Ghaldceuwsch , Syrisch en Perzisch den naam 

 heeft gegeven aan den olifant, zoodat het tercgt «reuzen" is overgezet. — De naam 

 Rephaïm is waarschijidijk af tu leiden van een opperhoofd Repha of Rapha , welke 

 naam meermalen als zoodanig in het O. V. voorkomt; b. v. 1 Chron. XX: 4. Wil 

 men echter het woord tol een appellativum maken, dan kan hel naar zijne afleiding 

 n schrikverwekkers" worden vertaald , gelijk zeer zeker het geval is met dien stam , 

 die Gen. XIV : 5 » Enim" genoemd woidt. 



Men ziel , dat de Hcbr. benamingen vrij onbepaald zijn. 



») Verg. Jes. XL: 22. 



') Dat ligchaamslengte destijds ook bij de Israëlieten , evenals bij de omwonende 

 volksstammen, zeer bij de keuze van een oppei hoofd in aanmerking kwam, blijkt 

 o. a. uit 1 Sam. X: 23. 



*) Deut. III : 11. 



