386 IETS OVER REUZEN. 



vollen ren aanstonds toegeschoten ; maar toen zij alleen den mond van 

 een groot hol zagen , reden zij heen en gingen de afgebroken jagt 

 hervatten. Maar georgius den volgenden dag eenige roeiers mede- 

 nemende , is weder naar deze spelonk getogen , denkende aldaar gouden 

 penningen te vinden, want die waren er een kistje vol in den omtrek 

 gevonden. Derhalve de mond van dit hol met geweld opengebroken 

 zijnde , klimt georgius langs trappen daarin , welke in de rots waren 

 uitgehouwen en hem den weg naar beneden wezen. Hij gaat verder , 

 doorzoekt alles , en vindt ten laatste in plaats van de gehoopte pen- 

 ningen een menschenligchaam , lang 30 voet. Nadat hij het met vei'- 

 baasdheid van lid tot lid onderzocht had, is een gedeelte van het 

 hoofd, de ribben en de beenen door het aanraken der handen alleen 

 geheel van den romp afgevallen , de overige deelen tot asch en stof 

 veranderd zijnde, welk alles georgius als een mirakel terstond naar 

 Malta heeft gezonden aan johannes homodeus, veldmaarschalk, de 

 twee kakebeenen alleen voor zich behoudende." 



Ziedaar een verhaal, dat door zijne eenvoudigheid wel geschikt is 

 om voor zich in te nemen. Bovendien, de schrijver was tijdgenoot 

 van het voorval en te Palermo niet ver uit de buurt. En toch ge- 

 looven we het niet , omdat alle verhalen van zulke groote reuzen- 

 beenderen bij nader onderzoek bezwijken en de zaak zelve — een 

 mensch van 30 voet lengte — ons zoolang eene onmogelijkheid zal 

 toeschijnen , totdat het feit na wel onderzochte , wetenschappelijke na- 

 sporing als onbetwistbaar zeker zal zijn bewezen. Buitengewone feiten 

 eischen buitengewone bewijzen. 



Er is bijna geen boek, waarin over reuzen wordt gehandeld, of 

 het brengt als een van de best bewezene voorvallen bij: het vinden 

 van het graf van den Cimbrischen koning theuto of theutoboch, 

 die volgens fi.ords ') te Rome in eenen zegepraal-optogt werd rond- 

 geleid en boven de zegeteekenen , door de soldaten gedragen , uit- 

 stak. De zaak van dat gebeente heeft zich ") nagenoeg aldus toege- 



') L. 111, c. 3. 



') Er ware eenp menigte schrijvers over aan te halen. Als de naaste bronnen 

 noem ik habicot , ontleedkundige te Parijs, die in hel jaar 1613, dus kort na de 

 zich noemende ontdekking eene Gigantosteologia in het licht gaf, waarin hij op zijne 



