IETS OVER REUZEN. 387 



dragen. Op den 11 Januari) 1613 vonden metselaars op eene 

 diepte van 18 voet op het landgoed van den heer de langow , bij het 

 kasteel van Chaumont in Dauphiné een graf, 30 v. lang, 12 v. breed 

 en 8 V. diep, met het opschrift teuthobochxjs rex. De beenderen 

 van het geraamte, dat er in lag, waren te zamen 25 1 v. lang; het 

 hoofd had eenen omtrek van 10 v. en eene hoogte van 5 v. In een 

 boekje , dat zekere masurijer , heelmeester te Beaurepaire , er over 

 schreef, worden de beenderen, die gaaf gevonden werden, opgenoemd, 

 doch daar (zie de aant.) de geheele zaak ernstig weersproken en slechts 

 flaauw verdedigd is, meenen we de lezers van dezen kleinen osteolo- 

 gischen catalogus te kunnen verschoonen , vooral omdat het alleen eene 

 opsomming is. Hiervan moet evenwel uitgezonderd worden de op- 

 gave, dat het dijbeen (femur) 5| voet lang heet en het scheenbeen 

 [Tibia) 4 voet, terwijl de schedel 5 v. hoog was. Reeds deze be- 

 spottelijke evenredigheden zijn meer dan voldoende om aan het ge- 

 heele verhaal alle geloofwaardigheid te ontzeggen. Zulke beenderen 

 kunnen aan geen menschelijk ligchaam hebben toebehoord. En inder- 

 daad laat zich zulks in dit geval met zekerheid aantoonen. De be- 

 roemde Fransche ontleedkundige de blainville vond namelijk voor 

 eenige jaren deze beenderen terug in het museum te Bordeaux, en 

 herkende daarin — die van eenen voorwereldlijken olifant ! 



In 't kort, hoe meer men dergelijke berigten leest, des te meer 

 leert men ze wantrouwen , en wij meenen het daarover te mogen hou- 

 den, dat er geen welbewezen voorbeeld is van grooter menschelijke 



wijze de ontdekking van texjthobochus' gebeente als een bewijs voor het bestaan 

 van reuzen deed gelden. Al spoedig echter vond hij zijnen man aan biolan, mede 

 een genees- en ontleedkundige, die eene Gigantomachia uitgaf en in het volgende 

 jaar een op7etlelijk geschrift , ten einde het bedrog met de beenderen van teutho- 

 BOCHus te ontmaskeren. Habicot bleef hem geen antwoord schuldig en de strijd 

 eindigde, zooveel mij bekend is, eerst in 1618, na het in 't licht verschijnen van 

 riolan's Gigantologia. Ik heb deze schriften en tegenschriften niet onder hl oog 

 kunnen krijgen en ken ze alleen uit berigten bij anderen. Moeilijk kan ik dus be- 

 oordeelen , of waar is, dat habicot zijne zaak weinig dienst doet met onbeduidende 

 redeneringen ; doch zulks is waarschijnlijk , daar zijne zaak zelve zich niet kan staande 

 houden. Trouwens riet groot is bij ons het crediet van habicot, die verzekert, 

 bij den hertog van nemours een man van 15 voet lang gezien te hebben. Calmet , 

 t. a. p. , bladz. 64. 



