l ALBUM DER NATUUR. 



Over de assimilatie van koolstof door de bladeren der planten heeft de heer 

 B. CORENWINDER aan de Académie des Sciences eene verhandeling aangeboden, 

 waarvan in de zitting van dfn 20 Septemlier j.l. de resiihaten zijn medegedeeld. 

 Deze zijn de volgende. 



i) De planten scheiden in hare jeugd , wanneer zij in de schaduw staan, 

 bijna alle eene kleine hoeveelheid koolzuur uit. 



2) Wanneer zij volwassen zijn , houdt meestentijds deze uitscheiding op. 



3) Een zeker aantal planten bezit evenwel gedurende den geheelen lijd van 

 haar bestaan de eigenschap, om in de schaduw Koolzuur uit te scheiden. 



4) Door de zon beschenen , slorpen de planten , door middel van hare bla- 

 deren, koolzuur op en ontleden dil , en wel met meer kracht dan men lot 

 dusver vooronderstelde. Zoo men de hoeveelheid koolslof, die zij alzoo assimi- 

 leren, vergelijkt met de hoeveelheid koolslof, die tot het zameustel der plan- 

 ten zelve behoort, dan is men genoodzaakt te erkeimen, dal de planten onder 

 den invloed der zonnestralen een zeer groot gedeelte der koolstof, die tot hare 

 ontwikkeling noodig is, uil den dampkring opnemen. 



5) De hoeveelheid koolzuur , die aldus gedurende den dag ontleed wordt 

 door de bladen der planten , is veel grooler dan die , welke door haar gedu- 

 rende den ganschen nacht wordt uitgescheiden. Iterlig minuten lang bloot- 

 staan aan de zonnestralen is vaak voor de planten voldoende , om al het kool- 

 zuur terug te nemen , dat zij gedurende den nadil hebben verloren. (Ccrmpt. 

 rend., T. XLYII, p. 485.) 



D. L. 



De tepels der tong moeten, volgens BEAU, tot twee geheel verschillende 

 klassen worden gebragt; eenige , gewoonlijk, doch verkeerdelijk, kegelvormige 

 tepelljes genaamd, worden alleen door het epithelium der tong gevormd, de 

 andere hehooren lol het slijmvlies zelf. De eersle noeml BEAU anorganische 

 of epilheliumfepels, de andere organische of slijnnlieslepcls ; de laatste 

 worden naar den vorm wcdei' onderscheiden in kelkvormige en sponsvormige. — 

 De slijmvlieste{tels zijn het alleen, die aan het gevoel en den smaak dienstbaar 

 zijn , en wel de kelkvormige het meest. De epitheliumtepels zijn ongevoelig. 

 Bij sommige dieren zijn zij zeer ontwikkeld en dienen dan lol hepaalde doel- 

 einden. Bij de runderen vormen zij min of meer stijve puntjes , die de tong 

 toelaten het gras Ie vallen en af Ie scheuren. Bij de kat verschaffen zij aan 

 de long eene ruwe en scherpe oppervlakte , die de nog levende prooi hel ont- 

 snappen belet. Middellijk zijn de epitheliumtepels evenwel aan den smaak 

 dienstbaar , doordien zij met de vochten , die zich in den mond bevinden , wor- 

 den geinibibeerd en aldus de aanraking van deze vochten met de slijmvlies- 

 tepels , die zich onder hel epithelium bevinden , wordt verlengd. Dat er 



