42 ALBUM DER NATUUR. 



Het gemiddelde jaar tusschen de keerkringen telt 565,24 dagen. Neemt men 

 dit getal aan als het getal der jaarlijks op den aequator vallende zonnestralen , 

 d. i. noemt men de intensiteit der zonnewarmte gedurende eencn gemiddelden 

 aequator-dag eenen warmte-dag, en stelt men de jaarlijksciie intensiteit 

 onder den aequator gelijk 81,5 eenheden, dan verkrijgt men voor de verschil- 

 lende breedten van 10 tot 10 graad de volgende betrekkelijke waarden: 



Verschil. 



5,05 

 14,98 

 24,21 

 32,45 

 38,81 

 41,98 

 34,72 

 16,41 

 5,04 

 0,00 



De verandering dezer waarden in den loop des tijds hangt af van de excen- 

 triciteit der aardbaan en van den schuinschen stand der ecliptica. In het jaar 

 8200 V. Chr. b. v., derhalve 10,000 jaren voor het jaar 1800 onzer tijdrekening, 

 was de excentriciteit der aardbaan volgens leverrier 0,0187 , terwijl , met 

 ten grond legging der formule van STRUVE en peters, voor de helling der 

 ecliptica 24° 43' gevonden wordt. 



Vergelijkt men nu de berekende uitkomsten voor dit tijdstip met die in bo- 

 venstaande tafel, dan bevindt men, dat de jaarlijksche intensiteit onder den 

 aequator voor 10,000 jaren 1,65 warmte-dag geringer was dan in 1850. De 

 verschillen voor breedten van 10 tot 10 graden zijn de volgende : 



Daaruit blijkt dus, dat de jaarlijksche intensiteit der zonnewarmte in de 

 heete luchtstreek voor 10,000 jaren ongeveer 1^^ warmte-dag geringer dan te- 

 genwoordig was, terwijl zij op de gematigde breedten tusschen 35" en 45° 

 tamelijk dezelfde waarde had. Aan gene zijde van den 50sten breedtegraad was 



