64 ALBUM DER NATUUR. WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



ook BUFFON spreekt van hen met allen ernst, en laat hen op de Philippijnen 

 wonen , waar ook GEMELLI hen plaatst , zich daarbij beroepende op de verzeke- 

 ring der Jesuiten. Linnaeus weet niet, of hij hen onder de apen, dan wel 

 onder de menschen zal rangschikken. Eindelijk kwam SCHREBER met de ver- 

 standige verklaring voor den dag, »dat het bestaan van menschen met een 

 staart een zoo onbeduidend bewijs voor zich heeft , dat men die zaak naauwe- 

 lijks voor iets meer dan een verdichtsel kan houden." De nieuwere reish 

 schrijvingen, zooals die van SPIX en martius, vanden graaf CASTELN AU, 

 van HEREDON en gibbon, hebben weder aanleiding gegeven tot de ver- 

 spreiding van het geloof aan menschen met staarten. Deze schrijvers voe- 

 ren tot bewijs aan het reeds te voren door MONTEIRO aangehaald getuigenis 

 onder eede van een Karmeliter monnik, ribeiro genaamd, die zegt in 1752 

 aan de oevers der Yurna een Indiaan , voorzien van een staart , te hebben 

 gezien. In het jaar 1854 maakte de Fransche reiziger DUCOURET bekend , dal 

 hij in Mekka zulk een mensch uit het volk der Niam-Niams heeft gezien 

 en afgeteekend. In de zitting van 16 Februarij 1855 van het Geographisch 

 genootschap te Parijs verklaarde echter GEOFFROY ST. HILAIRE, dat, volgens 

 die teekening, er geen spraak kan zijn van eene voortzetting der wer- 

 velkolom , maar dat hel aanhangsel met de heiligbeenswervelen in ver- 

 band slaat. CASTELNAU en anderen wonnen eveneens omtrent het van staar- 

 ten voorzien volk der Niam-Niams in Abyssinië berigten in , over welker 

 geloofwaardigheid de graaf d'escaurac de SAUTURE zich onlangs zeer ongun- 

 stig heeft uitgelaten. Fremaux eindelijk deelt, in het Bulletin de la Societé de 

 GéograpMe, April 1855, mede, dat ook hij in Sennaar gehoord had, dat daar 

 in de nabijheid menschen woonden , die men » Menschen met staarten , of 

 » Menschen met 'vellen" noemde ; verder in die streken doordringende vond 

 hij stammen, bij welke de mannen geheel naakt liepen, behalve dat zij om 

 hunne heupen een driehoekig vel droegen, waarvan de punt op een af hangen- 

 den staart geleek ! Het treffendste bewijs echter tegen het bestaan van die wezens 

 is het feit, dat reeds de op den mensch gelijkende apen die verlenging der 

 wervelkolom niet meer bezitten. Alleen als wanschapenheid , en ook dan nog 

 zeer zelden , gebeurt hel , dat het os coccygis van den mensch uit meer dan 

 4 of 5 wervels bestaat; serres geeft een geval op van 7. Daarenboven daalt 

 ook gedurende de ontwikkeling van het foetus tot in de vierde maand het rug- 

 gemerg van den mensch dieper in het ruggeniergskanaal dan later. 

 G. A. G. 



