WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 79 



men. Aangaande de betrekking tusschen Hottentotten en Boschjesmannen ge- 

 looft hij , dat beide oorspronkelijk tot één volk behoorden , maar , gedurende 

 eeuwen van elkander gescheiden , in velerlei opzigt van elkander verschiileud 

 zijn geworden. Verder vat Dr. B. de slotsommen zijner onderzoekingen op de 

 volgende wijze te zamen: 



1.) Door de meeste eigenaardigheden, waarin de Kaffers met de Hottentotten 

 overeenkomen , onderscheiden de eerste zich van hunne naaste verwanten 

 (de Negers) , terwijl die eigenaardigheden in 't algemeen aan de meeste of alle 

 Hottentotsche stammen toekomen. Het lijdt dus geen twijfel , dat hier een 

 vreemde invloed op de Kaffers moet worden aangenomen. 



2.) De eigenaardigheden , welke de Hottentotten en Boschjesmannen van de 

 overige Zuid-Afrikaansche natiën onderscheiden, zijn van dien aard, dat zij de 

 eersten plaatsen nevens de volkeren van Noord-Afrika en Westelijk Afrika, 

 zooals de Egyptenaren , de Semitische stammen en hunne wijd en zijd verbreide 

 Noord-Afrikaansche aanverwanten (b. v. Toearegs, Gallas enz.), en waarschijn- 

 lijk ook nevens de Indo-Europesche of Arische natiën. 



5.) Hieruit volgt , dat de Hottentotten van hunne noordelijke stamverwanten 

 afgesneden moeten zijn geworden door het tusschendringen van Kafferstam- 

 men , die waarschijnlijk van het Westen kwamen en de Hottentotten langs den 

 Oostkant van Afrika zuidwaarts voor zich heen dreven. 



i.) Daar de Hottentotten en de Boschjesmannen over 't algemeen in zeden, 

 gebruiken , taal enz. , trouw zijn blijven vasthouden aan den oorspronkelijken 

 toestand van hunnen stam , zoo is de studie van hunne eigenaardigheden bui- 

 tengemeen belangrijk, ja volstrekt noodzakelijk om de voorhistorische toestan- 

 den en de niet opgeteekende ges(;hiedenis der met hen verwante natiën te 

 leeren kennen , en , daar tot deze laatste eenige der eerst en meest gecivili- 

 seerde natiën behooren , mag men dan niet met regt verwachten , dat zooda- 

 nige onderzoekingen voor de geschiedenis der menschheid in 't algemeen van 

 het grootste gewigt zouden blijken te zijn? (PETERMANN's Geogr. Mittheil. 

 18S9, S. 160). D. L. 



Fluorescentie. De gemakkelijkste wijze om dit verschijnsel waar te nemen en 

 zelfs om het aan een niet talrijk auditorium te vertoonen, is de volgende. 

 Men neemt twee stukken plaatglas , elk van 14 a 13 centimeters lang en 9 a 

 10 centimeters breed, het eene violet blaaiiw en het andere geel, of, indien 

 men dit niet beschikbaar vinden mogt, eenvoudig ongekleurd. Deze worden 

 aan een der breede kanten met papier zoo tegen elkaar geplakt , dat zij zich 

 als een boek of portefeuille kunnen openen, en de beide smalle kanten met een 

 driehoekige reep van papier of beter nog van eenige donkere, weinig door- 

 schijnende, katoenen stof, die op die kanten vastgeplakt wordt, zoo verbon- 



