92 ALBUM DER NATUUR. 



slotte bijvoegt : » Ceci est un fait a conslater." — Bleeker nu heeft onlangs 

 dit feit nagegaan , donh het niet geconstateerd gevonden ! In eene nieuwe spe- 

 cies van hetzelve , de A. margaritophonis uit de ,lava-Zee (met acht en dertig 

 parelkleurige dwarsbanden op den ombergrijzen rug) ontdekte hij het bestaan van 

 gifthaken en vertoonde die op eene vergadering der Natuurkundige Vereeniging 

 in Ned. Indië. B. erkent nogtans zelf, dat het niet zonder reden is, dat men 

 ze over het hoofd heeft gezien , daar deze gifthaken slechts gesleufd zijn en 

 bijzonder klein: zij hebben naauwelijks de lengte van 1 millimeter! (Natuurk. 

 Tijds. V. Ned. Indie , Deel XVI, 4 Serie, I). I, Afl. 1 , 1H58.) 



V. Ht. 



Over wringing, biiiging en magnetismus handelt vviEDEMANN in een zeer uit- 

 voerig opstel in de Verhandlungen der naturforschenden Gesellschaft in Basel , 

 II, S. 169. Zijne vroegere proefnemingen over den invloed van warmte en 

 wringing op magneten (Zie di( Bijbiad 1858, p. 65) zijn door hem voortgezet 

 en uitgebreid. Hij beeft daarbij uitkomsten verkregen , die eene tot in de 

 kleinste bijzonderheden gaande overeenkomst aanwijzen tusschen de wijze , 

 waarop eene mechanische en die, waarop eene magnetiserende kracht werkt op 

 ijzer en staal. Bij het vermelden van de voornaamste dier uitkomslen kan de 

 buiging gevoegelijk ongenoemd blijven, daar hare wetten met die der wringing 

 volkomen identisch zijn gebleken, en verslaan wij door magnetiserende kracht 

 de intensiteit des telkens door dezelfde spiraal geleiden elektrischen strooms. 



1. De wringing en de magneetkracht van eenen voor de eerste maal door 

 toenemende gewigten of krachten gewrongen of gemagnetiseerden draad o* staaf, 

 nemen sneller dan die krachten toe. 



2. De nablijvende wringing en magneetkracht nemen nog veel sneller toe. 



3. Tot het geheel terugwringen of geheel demagnetiseren van dien draad 

 of die staaf is eene veel geringere kracht toereikend, dan er lot hel wringen of 

 magnetiseren was gebezigd. 



4. Bij herhaald wringen of magnetiseren der draad of der staaf wordt de 

 wringing of de magneelkracht meer en meer evenredig met de wringende of 

 magnetiserende krachten. 



5. Bij herhaalde aanwending van dezelfde torderende en detorderende of 

 magnetiserende en demagnetiserende krachten zinkt het bij de wringing of 

 magnelisering bereikte n)aximum van wringing of magneetkracht en neemt 

 bet bij de delorsie of demagnetisering bereikte minimum van elk dier beide 

 toe , lot eene bepaalde grens. 



6. Als eene staaf over de grenzen van deze herhaalde torsie of delorsie , 



