232, Natuur- en Konjl-Kabinet ) 



daatlyk wyder uic, en deed de vouwen van de 

 blaas uitfpannen, en de blaas opzwellen, voor- 

 namentlyk , na dat noch meerder luchr uit den 

 Recipie?it was uicgepompt, in zoverre, dat de 

 blaas zodanig opzwol, als or'dezelve geheel vol 

 lucht opgeblazen was geweelt ; 't welk ver- 

 oorzaakt wierd , om dat de verzwakte en ver- 

 minderde lucht in den Recipiënt minder Elafti- 

 citeit of parfTende kragt hadde , als de lucht, 

 dewelke in de blaas befloten was , die zich 

 daarom ook begon uit te zetten , en de blaas 

 deed zwellen, om dat deszelfs Elajliciteit ver- 

 magender was, als die van de verzwakte lucht, 

 dewelke noch in den Recipieut overig was. 

 En 't is zeker , dat de blaas juift zoveelmoe- 

 fte opzwellen , ais deszelfs groene zulks maar 

 toeliet , tot dat de lucht , die in de blaas 

 befloten was , zich zo veel hadde uirgefpreid, 

 dat de ruimtens tuüchen de middelpunten van 

 deszelfs deelen, egaal waren met de ruimtens 

 tuffchen de middelpunten van de deelen van die 

 lucht, dewelke in den Recipiënt was; om dat 

 door de egal'ueit van verwydering , van deze 

 beide luchten , ook een egaale parfling moeft 

 geboren worden van de lucht, die in de blaas 

 befloten was , op de binnen -wanden van 

 de blaas , met de parfling van de lucht, die 

 in den Recipiënt was, op de buiten-wanden van 

 die zelfde blaas. Na dat nu wederom nieuwe 

 lucht van buiten iu den Recipiënt wierd inge- 

 laten , begon, naar maate dat deze lucht in den 

 Recipiënt kwam in vloeyen, de opgezwolle blaas 

 wederom neder te zakken , en toen de Recipiënt 

 eindelyk wederom van buiten vol lucht was.ge- 



wor- 



